ก็บของเล็ก หลินเมิ้งหยารู้สึกหดหู่เล็กน้อยคนในตำหนักต่างลอบสังเกตนาง ทว่านางกลับมีท่าทีสงบนิ่ง“นายหญิงมีเรื่องไม่สบายใจอันใดหรือไม่เจ้าคะ?”ป๋ายจื่อเป็นสาวใช้ที่ค่อนข้างใส่ใจนางเป็นพิเศษ มีเพียงคนเงอะงะอย่างนางเท่านั้นที่กล้าพอจะเอ่ยถามออกมา“ไม่หรอก ข้าสบายดี จริงสิ ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า”หลินเมิ้งหยาดึงตัวป๋ายจื่อ หลายวันมานี้นางยุ่งแต่เพียงเรื่องของตนเอง จนเกือบจะลืมเรื่องของป๋ายจื่อไปแล้ว“เจ้ายังจำคุณชายที่เราเจอในวัดวันนั้นได้หรือไม่?”ป๋ายจื่อครุ่นคิด ดวงตากลมโตเผยให้เห็นความงุนงงดูท่า นางจะจำไม่ได้“คนที่แย่งกล่องขนมของเจ้าในวันนั้นอย่างไรเล่า”ทันทีที่พูดจบ ป๋ายจื่อคิดออกในทันที พร้อมกับส่งเสียงร้องออกมา“เขานั่นเอง! จำได้แน่นอนเจ้าค่ะ ฮึ หากมิใช่เพราะเขา กล่องขนมของข้าคงไม่หายไป”หลินเมิ้งหยาพูดไม่ออก นอกจากเรื่องกิน เด็กคนนี้จำเรื่องอื่นไม่ได้เลย“คุณชายคนนั้นคือองค์รัชทายาทของฮ่องเต้หมิง เมื่อหลายวันก่อนข้ากับท่านอ๋องไปเจอเขาเข้าที่งานเลี้ยง”หากพูดกับนางโดยตรงว่าองค์ชายรัชทายาทถูกพระทัยนางแล้วล่ะก็ นางจะตกใจจนสิ้นสติหรือไม่?“เช่นนั้นคุณหนูเอาเงินค่าเสียหายมาจากเขาหรือไม่เจ้าคะ? เขาจะต้องร่ำรวยมากอย่างแน่นอน”ป๋ายจื่อเป็นคนมีพรสวรรค์ หลินเมิ้งหยาหลุดขำพรืดออกมาหากเด็กสดใสร่าเริงเช่นนี้ได้เคียงคู่กับองค์รัชทายาทผู้แสนเคร่งขรึมคนนั้น ทั้งคู่จะต้องเข้ากันได้ดีอย่างแน่นอน“เรื่องของเรื่อ
