ั้งแรกที่เจอกัน? มุมปากของชิงหูพลันปรากฏรอยยิ้ม การพบกันในคราวนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขา
“ข้าจำได้แน่นอน เจ้าเด็กน้อย ตอนนี้ข้าก็ยังสงสัยอยู่ว่าเจ้าเผา…”
“ไม่ใช่แน่นอน ความจริงกลิ่นไหม้ในวันนั้นคือกลิ่นเนื้อหมูย่าง”
เมื่อได้ยินคำพูดมิใส่ใจของหลินเมิ้งหยา สีหน้าของชิงหูพลันสดใสขึ้นมา
เขาหัวเราะขมขื่นพลางส่ายหน้า ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเขาตกอยู่ในกำมือของเจ้าเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้ว
ดูเหมือนเขาจะตัดสินใจไม่ผิด
“เมื่อก่อนข้าเคยถามเจ้าว่าใครคือเจ้านายตัวจริงแห่งเถาฮวาอู๋ ยิ่งไปกว่านั้นใครคือคนที่ยอมสละเงินมากมายเพื่อเอาชีวิตข้า”
สายตาพลันเหลือบเห็นตำหนักหลิวซินตรงหน้า
นี่คือจุดเชื่อมโยงของพวกเขาที่แท้จริง แต่เพราะชิงหูมิได้สนใจอะไรแล้ว ดังนั้นจึงหวนนึกถึงความทรงจำและเอ่ยตอบ
“นายใหญ่แห่งเถาฮวาอู๋คือคนที่ชุบเลี้ยงพวกเรามา ข้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เหตุเพราะเขามักสวมใส่หน้ากาก แต่ข้ามั่นใจมากว่าคนผู้นี้คือผู้มีอำนาจและตำแหน่งค่อนข้างสูง ยิ่งไปกว่านั้น ปกติข้าจะเป็นคนจัดการงานในเถาฮวาอู๋ ส่วนเรื่องที่ต้องการเอาชีวิตเจ้า เขาเป็นคนมาหาข้าด้วยตัวเอง”
เหตุเพราะตอนนี้ถอนตัวออกจากเถาฮวาอู๋แล้ว
แต่เมื่อนึกถึงนายใหญ่แห่งเถาฮวาอู๋ขึ้นมา ร่างของเขาอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน
คนคนนั้นน่ากลัวเกินไป
เด็กหนุ่มที่ถูกฝึกพร้อมกับเขาหลายคนเคยคิดต่อต้าน แต่กลับถูกเขาฆ่าตายจนหมดสิ้น
แม้ตอน
