ยินว่าหลินเมิ้งหยาถูกคนติดตาม ขา…พลันก้าวไปที่ตำหนักหลิวซินโดยไม่รู้ตัว
แต่สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายคือเขาได้เห็นหลินเมิ้งหยาโอบกอดชิงหู อีกทั้งยังปลอบโยนเขาด้วยใจจริง
ตอนนั้นอยู่ๆ เขาก็คิดอยากสั่งให้องครักษ์ในจวนจับตัวชิงหูเอาไว้แล้วแทงเขาให้ตาย
มีชีวิตอยู่มานานยี่สิบกว่าปี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาคิดอยากฆ่าใครสักคนเหลือเกิน
“ข้าไม่เป็นไร เจ้าพูดต่อเถิด”
พ่อบ้านเติ้งกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อ
“ท่านหญิงหลินหลางเอ่ยว่าท่านติดธุระจึงไม่อาจมาร่วมงานแต่งของท่านอ๋องได้ด้วยตนเอง แต่หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บเรียบร้อยแล้ว ท่านจะนำของขวัญมามอบให้ด้วยตนเองพ่ะย่ะค่ะ”
หลินหลางจะมา? สีหน้าของหลงเทียนอวี้หลันอ่อนโยนทันใด
หากนางมาที่นี่ นางจะต้องเข้ากันได้ดีกับหลินเมิ้งหยาอย่างแน่นอน
หากดูจากอุปนิสัยใจคอของหลินหลาง นางจะต้องชอบหลินเมิ้งหยามาก
“ดี เจ้าส่งคนไปจัดการให้เรียบร้อย จงพาเจียงเฉิงไปที่ปิ้งโจวเพื่อรักษาอาการของหลินหลางให้หายดี อย่าให้มีอะไรผิดพลาด”
