ที่เรือนเล็กหลังนั้นอยู่ติดกับเรือนเล็กของซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่เพียงกำแพงกั้น
พ่อบ้านเติ้งเอ่ยว่าหงอวี้มักจะเต้นระบำของซีฟานทุกเช้า
เมื่อก่อนหลินเมิ้งหยาเคยดูระบำประเภทนี้อยู่บ้าง ดังนั้นจึงพอนึกออก ท่วงทำนองเพลงครึกครื้น อีกทั้งหงอวี้ยังหน้าตาสวยงาม ดังนั้นจึงเกิดเรื่องขึ้น
เจียงหรูฉินผ่านไปเห็นเข้า แสดงสีหน้าท่าทางและส่งเสียงดูถูก ก่อนจะร่วมมือกับหลินเมิ้งหวู่แล้วว่ากล่าวหงอวี้
หงอวี้หาใช่คนที่จะถูกรังแกได้ง่ายๆ อีกทั้งนางยังไม่อาจยอมปล่อยให้ผู้อื่นดูถูก
ดังนั้นนางจึงตอบโต้หลินเมิ้งหวู่และเจียงหรูฉิน ก่อนจะเริ่มลงไม้ลงมือกันและเกิดเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายเช่นนี้ขึ้น
เมื่อเดินมาถึงเรือนเล็ก เสียงกรีดร้องโวยวายของทั้งสามดังเข้ามาในหู
หลินเมิ้งหยาได้เห็นพวกนางอยู่รวมกันเป็นกระจุกเดียว ผมเผ้ายุ่งเหยิง ไร้ซึ่งความสง่างาม
“ทั้งหมดหยุดเดี๋ยวนี้! บังอาจก่อความวุ่นวายในจวน ไม่อยากมีชีวิตแล้วอย่างนั้นหรือ!”
เสียงเย็นชาพลันดังขึ้น จากนั้นเหล่าผอจื่อจึงปรี่ตัวเข้าไปจับร่างพวกนางไว้
กว่าจะจับตัวพวกนางแยกออกจากกันนั้นไม่ง่ายเลย สายตาเย็นชาพลันจับจ้องไปทางใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ของทั้งสาม
นางรู้อยู่แล้วว่าการมาของหงอวี้จะสร้างปัญหา
“ตกลงพวกเจ้าเคยได้รับการอบรมสั่งสอนมาหรือไม่? ที่นี่คือจวนอวี้ หาใช่สถานที่ที่พวกเจ้าจะสามารถตบตีก่อความวุ่นวายตามใจอยากได้ไม่! ต่อจากนี้ไป หากใครกล้าก่อความวุ่นวาย
