ดชอบชั่วดี จิตใจยากแท้หยั่งถึง
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า หลังจากปลอบโยนเยว่ถิงแล้ว นางจึงกลับไปยังที่นั่งของตนเอง
ทันทีที่นั่งลง นางสัมผัสได้ถึงสายตาอาฆาตจากไท่จื่อและฮองเฮาที่กำลังจ้องมองมายังตนเอง
แล้วอย่างไรเล่า?
นับตั้งแต่วันที่พวกเขาวางแผนส่งนางมาเป็นชายาอวี้ รวมถึงหมายมั่นฆ่าให้ตาย ถึงอย่างไรศึกนี้ก็มิอาจลดละได้อยู่แล้ว!
งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไป ทว่าพระสนมเต๋อเฟยอ้างว่าตนเองปวดหัวขึ้นมากะทันหัน ดังนั้นจึงขอตัวพาหลินเมิ้งหยากลับจวนอวี้ก่อน
ฮองเฮารีบสานสัมพันธ์กับฮ่องเต้หมิงอีกครั้ง เพื่อที่แผนการของพวกเขาในครั้งหน้าจะไม่ถูกยับยั้งอีกต่อไป
หลินเมิ้งหยานั่งอยู่ภายในรถม้า อีกด้านคือป๋ายซ่าวที่กำลังตกตะลึง
“งานเลี้ยงเมื่อครู่อันตรายมากเลยเจ้าค่ะ! นายหญิงสู้หัวฟัดหัวเหวี่ยง จนหนู่ปี้ตกใจแทบเสียสติ”
ป๋ายซ่าวตบหน้าอกตนเอง สายตามองทางนายหญิงด้วยความกังวล
ตอนแรกนางยังไม่เชื่อเท่าไรว่านายหญิงเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่น พอมาวันนี้นางเชื่อจนหมดใจ
ไท่จื่อ ฮองเฮา แล้วไหนจะเหล่าขุนนางทั้งหลายอีก ขนาดนางยืนอยู่อีกฝั่งยังแทบหายใจไม่ออก
แต่นายหญิงพลิกสถานการณ์กลับมาได้ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
“หากมีเหตุผลสามารถเดินไปได้ทั้งโลกหล้า หากไร้ซึ่งเหตุผลคงยากแม้จะเดินเพียงก้าวเดียว พวกเราล้วนอยู่บนสัจธรรมของคำว่าความเคารพ แล้วเหตุใดจะต้องต่อสู้กันด้วยเล่า?”
วันนี้นางตกอยู่ในอันตรายอย่างแท้จริง หากนี่เป็นเพียงงานเลี้ยงเ