ยากลับไปยังตำแหน่งที่นั่งของตนเอง ทว่าหลงเทียนอวี้เดินอาดๆ เข้ามา คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
“ท่านอ๋อง? เป็นอะไรหรือเพคะ?”
หลินเมิ้งหยากระซิบถาม
“เมื่อครู่ข้าเพิ่งได้รับข่าวมาว่าฮ่องเต้หมิงต้องการคัดเลือกชายาให้กับองค์ชาย ฮองเฮาได้แอบวางแผนส่งรูปไปให้ล่วงหน้า ได้ข่าวมาว่าฮ่องเต้หมิงพึงพอใจเป็นอย่างมาก และกำลังตระเตรียมการที่จะสานสัมพันธ์กับต้าจิ้น”
หลินเมิ้งหยาเลิกคิ้ว ย่อยข้อมูลที่ตนเองเพิ่งจะได้รับ
ทำการสานสัมพันธ์ปรองดองกันในเวลานี้ เกรงว่าที่ทำไปคงเพื่อวางรากฐานที่มั่นคงให้กับไท่จื่อสินะ
“ใครคือผู้ถูกเลือกหรือเพคะ? มีความเป็นไปได้หรือไม่?”
หากฮองเฮาทำสำเร็จ เกรงว่าจะมิต่างอะไรจากการฝากเนื้อไว้กับเสือ
ฮ่องเต้หมิงแห่งซีฟานจะยอมให้ถูกหลอกเช่นนั้นหรือ?
“หลินเมิ้งหวู่”
หลงเทียนอวี้เป็นกังวลเล็กน้อย แม้เขาจะแต่งงานกับหลินเมิ้งหยา แต่อำนาจของสกุลหลินมิได้อยู่ในมือของเขาทั้งหมด
หลินเมิ้งหวู่เป็นลูกสาวของหลินมู่จือ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องได้รับการดูแล
ทว่าแม้เขาจะพูดเช่นนี้ออกมา ทว่าชายาของเขากลับไร้ซึ่งท่าทีร้อนใจ แต่นางกลับเผยรอยยิ้มผิดปกติออกมา
“หรือเจ้าจะมีแผนการรับมือเอาไว้แล้ว?”
ไม่มีทาง แม้หลินเมิ้งหยาจะฉลาด แต่ช่วงเวลาเพียงสั้นๆ นางจะมีแผนรับมือได้อย่างไร?
“รอดูก่อนเถิดเพคะ หลินเมิ้งหวู่ไม่มีทางได้เป็นลูกสะใภ้ของฮ่องเต้หมิงอย่างแน่นอน”
หน้าถูกตบจนบวมเปล่งเหมือนหัวหมู ใครยังจะอยากได้ไปเป็
