้มา หงอวี้จึงค่อนข้างกล้าแสดงออก
เกรงว่าผู้ชายบนโลกใบนี้ล้วนมิอาจทนได้กับหญิงสาวที่ต่อต้านบ้านเล็กบ้านน้อยของตนเอง
เอาเถิด คราวหน้านางค่อยมาเจอพระชายาก็ยังทัน
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นข้าขอตัวลา แล้วข้าจะมาใหม่วันพรุ่ง”
ทันทีที่คิดจะกลับออกไป นางได้เห็นหญิงสาวในชุดผ้าไหมเดินเข้ามาภายในพร้อมทั้งหอบหายใจเป็นพัลวัน
“ป๋ายจี ป๋ายซ่าว ป๋ายจื่อ พระชายาเล่า? พระสนมเต๋อเฟยต้องการให้พระองค์เข้าเฝ้า”
คิ้วของจิ่นเยว่ขมวดเข้าหากัน สีหน้าแสดงให้เห็นถึงความกระวนกระวาย
เมื่อช่วงเช้าพระสนมเต๋อเฟยได้รู้ข่าวที่ว่าท่านอ๋องพาผู้หญิงจากซีฟานกลับจวนมาด้วย
เมื่อคิดได้ว่าเพิ่งแต่งงานกับพระชายาได้ไม่นาน จากนั้นท่านอ๋องรับหญิงสาวคนใหม่เข้ามา พระชายาจะต้องเจ็บปวดอย่างแน่นอน
ดังนั้นจึงตามตัวท่านอ๋องไปว่ากล่าวเสียยกใหญ่
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าท่านอ๋องจะใจร้อนพลางบอกว่าพระชายาไล่เขาออกไปนอนนอกตำหนัก
ดังนั้นพระสนมเต๋อเฟยจึงรู้สึกว่าความหึงหวงของพระชายาช่างรุนแรงยิ่งนัก
ดังนั้นจึงต้องการตามตัวพระชายาไปสั่งสอน
แต่เมื่อจิ่นเยว่ก้าวผ่านธรณีประตูตำหนักหลิวซินเข้ามา ก็ได้เห็นหญิงสาวหน้าตาสวยงามสวมใส่ชุดสีแดงแปลกตายืนอยู่
หลังจากที่ได้เห็นเสื้อผ้าสีแดงชุดนั้น นัยน์ตาและสีหน้าพลันเผยให้เห็นถึงความไม่พอใจ
“แม่นางท่านนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นหญิงสาวที่ท่านอ๋องพาเข้าจวนมา แต่เสื้อผ้าสีแดงมีเพียงพระชายาเอกเท่านั้นที่จะสวมใส่ได้ กา
