ษาของต้าจิ้นเป็นอย่างดี นางไม่หลุดพูดภาษาถิ่นของตนเองเลยแม้แต่น้อย
“พี่สาวของข้าอยากพบหรือไม่อยากพบเจ้า ดูเหมือนเจ้าจะไม่มีสิทธิ์ถามด้วยซ้ำ”
หลินจงอวี้เลิกเปลือกตาขึ้น สายตาเย็นชาพลางจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า นางผู้นี้มิอาจเทียบกับพี่สาวพระชายาได้เลยแม้แต่น้อย
หลังจากหงอวี้ได้เห็นใบหน้าของหลินจงอวี้ นางแอบตกตะลึง
แม้เด็กคนนี้จะยังไม่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ทว่าใบหน้าของเขากลับงดงามมีเสน่ห์ หากเขาเติบโตขึ้นแล้วละก็ เกรงว่าแม้แต่สาวงามอันดับหนึ่งของซีฟานก็มิอาจเทียบเขาได้เลย
เป็นเด็กหนุ่มที่หล่อเหลาเหลือเกิน ไม่รู้ว่าพี่สาวที่เขาเรียกจะงดงามมากขนาดไหน
ตอนนี้นางเข้าใจแล้วว่า เพราะเหตุใดฮ่องเต้จึงส่งมอบนางที่เป็นสาวงามที่สุดให้กับท่านอ๋องอวี้
ท่านอ๋องอวี้ผู้นี้ช่างมีความสุขสมบูรณ์เหลือเกิน
“เจ้าค่ะ หงอวี้ผิดไปแล้ว”
ทั้งที่เป็นแค่เพียงแขกเท่านั้น แต่กลับแสดงท่าทีประหนึ่งเป็นนายต่อหน้าตน
หงอวี้เก็บซ่อนความไม่พอใจเอาไว้ นางเชื่อว่าหากนางอ่อยเหยื่อจนสำเร็จ นางจะต้องได้กลายเป็นชายารอง จากนั้น…
“เชิญแม่นางหงอวี้กลับไปก่อนเถิด นายหญิงของพวกเราไม่สบาย ไม่ต้อนรับแขก”
ป๋ายซ่าวเดินเข้ามาในห้องรับแขก ก่อนจะเอ่ยอย่างมีมารยาท
หงอวี้คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่สาวใช้ในตำหนักแห่งนี้ยังหน้าตางดงามแทบทุกคน ดูท่า นางคงมิอาจเอาความงามของตนเองเข้าข่มพระชายาได้แล้ว
แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองได้เรียนรู
