รบางคนชักใยอยู่เบื้องหลังเพื่อจัดการกับนาง
เดินผ่านเข้าไปในเรือน ก่อนจะเข้าไปยังห้องหลัก ทว่าฝีเท้าของชายคนนั้นกลับยังไม่หยุด แต่กลับเปิดประตูบานใหญ่ทางด้านหลัง
คิดไม่ถึงเลยว่าด้านหลังเรือนจะยังมีพื้นที่อีกแห่ง
แม้จะเทียบไม่ได้กับจวนอวี้ แต่ก็นับว่าไม่ธรรมดาเลย
หัวใจของหลินเมิ้งหยาดำดิ่งสู่ห้วงความคิดของตนเอง คิดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีจวนหรูหราทั้งที่ฉากหน้าทรุดโทรมเช่นนี้
“เจ้านายของข้าอยู่ในห้องนี้ เชิญพระชายาเสด็จ”
ชายคนนั้นพาหลินเมิ้งหยามายังห้องหลักของเรือน มุมปากหยักยิ้มเผยให้เห็นความสุขุมอันยากจะหยั่งถึง
หรือข้างในจะมีหายนะอันใดรอนางอยู่?
มุ่งหน้าเข้าไปในห้อง แต่สิ่งที่ได้เห็นกลับเป็นเตียงนอนขนาดใหญ่
หรือนี่จะเป็นห้องนอนของใครบางคน?
“มิแปลกใจเลยที่ได้รับสมญานามว่าสาวงามอันดับหนึ่งแห่งต้าจิ้น ที่แท้ก็งามสง่ามากถึงเพียงนี้”
เสียงแผ่วเบาดังขึ้น หลินเมิ้งหยากวาดสายตามองภายในห้องอย่างระแวดระวัง ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา
ดูจากการแต่งตัว ไม่เหมือนกับคนของต้าจิ้น
โดยเฉพาะจมูกที่งองุ้มและสายตาเย็นชาที่กำลังทำลายสิ่งที่ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาพึงมี
คนผู้นี้ไม่อาจรับมือได้ง่ายๆ!
“สาวงามอันดับหนึ่งอย่างนั้นหรือ ข้าว่าท่านตามหาผิดคนแล้ว”
ก่อนแต่งงาน นางเป็นเพียงหญิงสาวโง่เขลาสติฟั่นเฟือนเท่านั้น
หลังจากแต่งงานกับหลงเทียนอวี้ นางถูกซ่อนอยู่แต่เพียงในจวนเท่านั้น ดังนั้นความงามที่เปลี่ยนไปของนางจึงมิ
