ลังจากที่นางเสริมอาหารการกินให้กับเขา
“พี่สาวชอบมาก พี่จะใส่ทุกวันอย่างแน่นอน”
แม้แต่เด็กน้อยก็มีความลับของตนเอง เขาโตแล้วจริงๆ
บรรยากาศภายในตำหนักหลิวซินค่อนข้างผ่อนคลาย
แม้ด้านนอกจะมีลมพายุโหมกระหน่ำขนาดไหน ทว่าคนที่อยู่ข้างกายหลินเมิ้งหยาล้วนรู้สึกจิตใจสงบ
ฮ่องเต้หมิงพาองค์ชายและองค์หญิงมาถึงเมืองหลวงแล้ว
ทุกวันหลงเทียนอวี้ยุ่งกับการพาฮ่องเต้หมิงไปท่องเที่ยว ส่วนงานเลี้ยงต้อนรับฮ่องเต้หมิงจะเริ่มในอีกห่าวันข้างหน้า
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด หัวใจของหลินเมิ้งหยารู้สึกกระสับกระส่ายไม่สงบนิ่งดั่งเดิม
บางทีอาจเพราะช่วงนี้พระสนมเต๋อเฟยมักจะปรึกษานางเรื่องจะทำให้เจียงหรูฉินโดดเด่นที่สุดในงานเลี้ยงได้อย่างไร
“พระชายา? พระชายา?”
จิ่นเยว่มองพระชายาที่กำลังเหม่อลอยด้วยความสงสัย ดังนั้นจึงกระตุกชายเสื้อของนางพลางส่งเสียงเรียก
“มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”
หลินเมิ้งหยาได้สติกลับมา สายตามองทางจิ่นเยว่ ทว่าสายตากลับกระวนกระวาย เห็นได้ชัดว่านางมิได้ฟังสิ่งที่จิ่นเยว่พูดเลยแม้แต่น้อย
“หนู่ปี้กำลังพูดว่าหากพระชายาติดตามพระสนมเต๋อเฟยไปไหว้พระขอพรที่วัดว่านฝ๋อคราวนี้ จะต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษนะเจ้าคะ เหตุเพราะฮ่องเต้หมิงมาเยือนเมืองหลวง ดังนั้นจึงมีคนแปลกหน้าอยู่บนถนนค่อนข้างมาก แม้พวกพระองค์จะนั่งรถม้าไป แต่ระมัดระวังตัวเอาไว้จะดีที่สุด”
จิ่นเยว่เอ่ยกำชับเพราะความกังวล มือไม้จับเตรียมของที่ต้องใช้ในการไหว
