ี่นี่ต่อ
ป๋ายหลี่รุ่ยที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ไม่อาจรั้งนางเอาไว้ได้ทัน เขาปล่อยให้หลินเมิ้งหยากลับออกจากห้องหินแห่งนี้ไป
ตกลงท่านอาที่มีสภาวะทางอารมณ์แปลกประหลาดคนนี้กับป๋ายหลี่อู๋เฉินมีเรื่องอะไรกันนะ?
ขณะกำลังครุ่นคิดเรื่องของตนเอง หลินเมิ้งหยากลับมายังทางกลับตำหนักอีกครั้ง
นางรีบร้อนออกมา โดยไม่ได้เข้าไปไถ่ถามป๋ายหลี่อู๋เฉินเลยแม้แต่น้อย
จวนอวี้มีความลับมากมายนับไม่ถ้วน แม้แต่หลงเทียนอวี้เองก็มีความลับเก็บซ่อนไว้เช่นเดียวกัน
นางหาใช่คนสอดรู้สอดเห็นหรือมีความสามารถมากพอที่จะรู้เรื่องของคนทุกคนได้
“พระชายา พระสนมเต๋อเฟยเชิญท่านไปคุยธุระเพคะ”
ขณะที่กำลังครุ่นคิดเรื่องของตนเอง หูของนางพลันได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น จึงผงะไปในทันที
หันหน้ากลับ ก่อนจะพบว่าเป็นสาวใช้ของพระสนมเต๋อเฟยนามว่าจิ้งเยว่ จู่ๆ นางก็โผล่ขึ้นมาข้างกายตนเองเหมือนผี
เมื่อเทียบกับน้าจิ่นเยว่แล้ว ท่านน้าจิ้งเยว่มีความสุขุมและเข้มงวดกว่าน้าจิ่นเยว่มาก
“อืม ลำบากท่านน้าแล้ว”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าแสดงความเคารพ รีบเดินตามหลังจิ้งเยว่ไปยังตำหนักหยาเสวียน
เมื่อเปิดประตู ได้เห็นพระสนมเต๋อเฟยสวมใส่ชุดของวังหลวงลายเมฆนั่งอยู่บนที่ประทับ
ด้านข้างคือเจียงหรูฉินที่กำลังหัวเราะคิกคักอย่างน่ารัก ราวกับว่าพวกนางกำลังพูดคุยเรื่องขำขันบางอย่างอยู่ด้วยกัน แม้แต่หางตาของพระสนมเต๋อเฟยยังหยักยิ้มจนเผยให้เห็นริ้วรอย
สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหม
