ีที่สุด
ชุดสีแดงทับทิมเปล่งประกายเมื่ออยู่ในคุกแห่งนี้
ลูกน้องที่ผลัดเวรเข้าๆ ออกๆ ล้วนจดจำใบหน้างดงามมีเสน่ห์ตรงหน้าได้แล้ว อีกทั้งยังจำกิตติศัพท์ของพระชายาอวี้ที่แสนโหดเหี้ยมได้อีกด้วย
แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีคนสงสัยใคร่รู้
ทว่าหญิงสาวที่แม้จะอยู่ในคุกอันแสนมืดมิดแต่สีหน้ากลับยังไม่เปลี่ยนไป เกรงว่าจะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
ผู้หญิงคนนี้กล้าหาญเหลือเกิน!
ชิงหูถูกจับขังเดี่ยว
หลินเมิ้งหยาสั่งให้คนเปิดประตู ก่อนจะเดินเข้าไปในคุกพร้อมกับกล่องดอกเบญจมาศเพียงคนเดียว
ในมุมหนึ่งภายในห้องของคุกใต้ดิน ร่างกายของชิงหูผอมบาง เลือดที่เคยเป็นสีแดงสดกลับกลายเป็นสีดำคล้ำ เขาขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่ง ร่างกายสงบนิ่งประหนึ่งคนตาย
“ลุกขึ้น ไม่ต้องแสร้งตายหรอก ลมหายใจของเจ้ายังคงสมดุลดี แม้จะต้องสูดเข้าไปนานหน่อยก็ตาม หากเข้ายังแสร้งตายแล้วละก็ ข้าจะปล่อยให้เจ้าตายไปจริงๆ”
น้ำเสียงหวานใสดังก้องกังวาน
ชิงหูที่อยู่ในมุมแห่งนั้นค่อยๆ ขยับตัว
เขาเงยใบหน้าซูบตอบขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองดูหญิงสาวหน้าตาสวยงามตรงหน้า ริมฝีปากสีขาวซีดฝืนหยักยิ้มออกมา
“เจ้า…เข้าใจเหยียดีเหลือเกิน แม้แต่ความสงสารสักนิดก็ไม่มี ยัยผีบ้า!”
น้ำเสียงยังคงเหมือนเดิม ทว่าเสียงของเขากลับแหบแห้งจนนางรู้สึกผิดปกติ ใบหน้าหล่อเหลารูปไข่ดูอำมหิตขึ้นมาก
แม้แต่ดวงตาเจ้าเล่ห์ประหนึ่งจิ้งจอกที่คิดจะแก้แค้นนางของเขายังมืดมนลง
“เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? ไม่อยากมีชีวิ
