เพียงศิษย์ชั้นในเท่านั้น
ส่วนซูเฉินกลับได้รับความเมตตาจากลั่วเสวี่ยนถึงขั้นมอบตราลั่วเซินให้ ย่อมเป็นศิษย์แท้จริงโดยไม่ต้องสงสัย
“เรื่องมันเริ่มจากศิษย์พี่จางผู้นี้พยายามจะแย่งจิ้งจอกขาวของข้าไป…”
ซูเฉินกล่าวเรียบๆ
เขาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นบนเรือสมบัติ โดยไม่ได้แต่งเติมใดๆ
เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของซูเฉิน สีหน้าของจางเฉวียนกับเจียงหรงหรงก็ซีดเผือดราวคนตาย
พวกเขารู้ดีว่าคราวนี้ตนเองชนเข้ากับกำแพงเหล็กเข้าให้แล้วจริงๆ
เดิมทีพวกเขาคิดว่าซูเฉินไม่มีพลังอำนาจใด ต่อให้มีพื้นเพอย่างไรก็ไม่มีทางเทียบเท่านิกายเทียนเต๋าได้ ทว่าใครจะคาดว่าเขากลับถือตราลั่วเซินอยู่ในมือ และยังเป็นศิษย์แท้จริงของลั่วเสวี่ยนอีกด้วย
ครั้งนี้…จบสิ้นจริงๆ!
หลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด โจวเฉินก็รู้สึกทั้งตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว
นิกายเทียนเต๋ามีกฎเกณฑ์เคร่งครัดมาก ตั้งข้อเรียกร้องกับศิษย์อย่างเข้มงวด จึงมีชื่อเสียงที่ดี ไม่มีศิษย์คนใดกล้าใช้อำนาจรังแกผู้อื่น
แม้ว่าจางเฉวียนจะเป็นแค่ศิษย์นอก แต่สิ่งที่เขาทำนั้นเป็นการทำลายชื่อเสียงของนิกายโดยสิ้นเชิง
หากวันนี้ไม่มีซูเฉินอยู่ โจวเฉินคงอยากจะลงมือฆ่าจางเฉวียนเสียเองด้วยซ้ำ!
“ซูเฉิน…ศิ