ื่น
“ทูลพระชายา ฮูหยินหลินเดินทางมาถึงแล้ว คุณหนูรองกำลังต้อนรับอยู่หน้าประตูจวน”
คนรับใช้ในจวนรีบร้อนมากราบทูล ขณะเดียวกันบรรยากาศภายในตำหนักพลันเปลี่ยนไป
สีหน้าของสาวใช้ทั้งสามเคร่งขรึมขึ้นมา ราวกับว่าอีกอึดใจข้างหน้าจะออกไปสู้รบอย่างไรอย่างนั้น
“เป็นอะไรกัน? ก็เพียงแค่เสือตัวหนึ่ง เหตุใดพวกเจ้าจึงตื่นตระหนกถึงเพียงนี้? ผ่อนคลายหน่อยเถิด ตามมาด้วยกันกับข้า”
หลินเมิ้งหยากลับไร้ซึ่งท่าทางกระวนกระวาย แต่ถึงกระนั้นนางกลับคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าซ่างกวนฉิงจะร้อนใจถึงเพียงนี้
เพิกเฉยต่อเส้นทางไปยังสรวงสวรรค์ แต่กลับเลือกจะทะลวงผ่านประตูนรกที่ปิดสนิทเข้ามา
อันที่จริงจวนของเจิ้นหนานโหวอยู่ไม่ไกลจากจวนอวี้
หากนั่งรถม้า เวลาธูปไม่เกินครึ่งดอกก็มาถึง
หลังจากที่ซ่างกวนฉิงได้รับข่าวคราวจากลูกสาว นางดีใจเป็นอย่างมาก
หอบหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ใบน้อย อีกทั้งยังพาคนสนิทของคนเองมายังจวนอวี้
“ท่านแม่มาแล้ว หวู่เอ๋อร์คิดถึงท่านเจียนขาดใจ”
อันที่จริงหลังจากทราบข่าว นางรีบส่งคนไปแจ้งมารดาทันที
เมื่อออกจากตำหนักหลิวซินก็มายืนรอรับหลินฮูหยินอยู่หน้าประตู
“ยัยเด็กคนนี้นี่! เฮ้อ ทรมานข้าเสียจริง”
ฮูหยินหลินสวมใส่ชุดผ้าไหมทอลายดอกไม้ ศีรษะประดับปิ่นปักผมลายดอกไม้แกะสลักจากทองเข้ากันได้ดีกับรองเท้าปักดิ้นทองคู่ที่กำลังสวมใส่ ลักษณะท่าทางของนางสง่างามหรูหรา
แม้จะส่งเสียงบ่นกระปอดกระแปด ทว่าสายตากลับไม่อาจปกปิดความรัก
