ควร เจ้าที่เป็นพี่สะใภ้ช่วยอดทนกับนางหน่อยเถิดนะ”
ใบหน้าของพระสนมเต๋อเฟยเจือไว้ซึ่งความรู้สึกผิด
นางเกิดมาในครอบครัวของชนชั้นสูง ได้รับการศึกษาที่ดีตั้งแต่เด็ก อีกทั้งยังถูกบ่มเพาะมาเป็นอย่างดี
เมื่อต้องเจอกับคนกำเริบเสิบสาน อีกทั้งยังไร้ซึ่งกิริยามารยาทอันดีงาม ดังนั้นนางจึงรู้สึกไม่พึงพอใจเป็นอย่างมาก
เหตุเพราะเห็นแก่หน้าอาคนโต ดังนั้นจึงมิได้จัดการโดยเด็ดขาด
อีกอย่าง แม้เจียงหรูฉินจะเป็นเพียงลูกของภรรยาอนุ แต่นางมีความฉลาดเฉลียวตั้งแต่ยังเด็ก อีกทั้งยังทำให้พระสนมเต๋อเฟยรักและเอ็นดู ดังนั้นเมื่อเห็นว่าลูกสะใภ้ต้องรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ พระนางจึงอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้
“หมู่เฟยอย่ากังวลเลยเพคะ หยาเอ๋อร์เข้าใจดี”
แค่นหัวเราะเสียงเย็นในใจ เพราะเหตุนี้พระสนมเต๋อเฟยจึงตอบรับในเรื่องที่ตนเองขอสินะ
ถูกเอาอกเอาใจแต่เด็กแล้วอย่างไร? เจียงหรูฉินสามารถใช้ข้ออ้างข้อนี้มาตบตีผู้อื่นตามใจตัวเองได้กระนั้นหรือ?
น่าเสียดาย นางหาใช่หญิงใจกว้าง เมื่อมีความแค้นก็ต้องชำระ นี่สิจึงจะเป็นอุปนิสัยที่แท้จริงของหลินเมิ้งหยา
พระสนมเต๋อเฟยยังคิดอยากพูดคุยกับนางอีกเล็กน้อย ทว่าหลินเมิ้งหยากลับเอ่ยว่าต้องการแจ้งข่าวไปยังฮูหยินหลิน ดังนั้นจึงขอทูลลา
อันที่จริงนางเข้าใจดี แม้ว่านางจะเป็นลูกสะใภ้ แต่ในสายตาของพระสนมเต๋อเฟยนางก็ยังคงเป็นคนนอกอยู่ดี อีกทั้งนางยังไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดร่วมกับพระสนมเต๋อเฟยอีกด้ว
