ล้ว
ชิวหมิงไม่รอช้า ฝ่ามือยกขึ้นโบกเล็กน้อย สาวใช้ทั้งสี่ถูกองครักษ์เข้าจับกุมและถูกมัดเอาไว้จนหมด
“หลินเมิ้งหยา พวกนางเป็นคนของสกุลเจียง เจ้าไม่มีสิทธิ์!”
เจียงหรูฉินโกรธจนตัวสั่น ใบหน้านวลยับยู่ยี่ เครื่องสำอางบนหน้าเปรอะเปื้อน ท่าทางเหมือนอยากกินคนอย่างไรอย่างนั้น
“คนของสกุลเจียง? แล้วอย่างไรเล่า? เข้ามา เอาตัวสาวใช้ทั้งสี่ไปโยนลงบ่อน้ำ”
คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะไม่ไว้หน้าเลยแม้แต่น้อย
ออกคำสั่งเสียงเย็น สาวใช้ทั้งสี่ “ตูม” “ตูม” ร่วงลงบ่อน้ำ
สาวใช้ทั้งสี่ที่ถูกมัดเอาไว้ร่วงลงบ่อน้ำโดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะตะเกียกตะกายขึ้นมา
มองดูฟองอากาศ ในที่สุดผิวน้ำก็สงบนิ่ง สีหน้าของเจียงหรูฉินซีดเผือด
“เมืองจิ้นมีคำกล่าวที่ว่านอกจากภรรยาที่ตกแต่งเข้ามาอย่างถูกตามประเพณีแล้ว หญิงอื่นล้วนเป็นภรรยาอนุ การตัดสินใจล้วนขึ้นกับภรรยาเอก ภรรยาอนุสุดท้ายแล้วก็ยังเป็นภรรยาอนุ คุณหนูเจียง ข้าให้เกียรติเจ้าในฐานะแขก ฉะนั้นจึงจัดการสาวใช้ที่มิรู้ความแต่ดุดันประหนึ่งเสือแทนเจ้า หากเจ้าอยากคิดเข้ามาเป็นชายารองของท่านอ๋องจริง สิ่งแรกที่ต้องทำคือหาวิธีเอาตัวรอด”
น้ำเสียงของหลินเมิ้งหยาอ่อนโยนเพราะพริ้ง ทว่าความหมายในคำพูดล้วนทิ่มแทงใจ
ตำแหน่งพระชายาของนางถูกแต่งตั้งโดยตราราชลัญจกรของฮ่องเต้ อย่าว่าแต่นางที่มีฐานะเป็นเพียงลูกสาวของภรรยาอนุเลย แม้แต่ฮองเฮาก็มิอาจเปลี่ยนแปลงตำแหน่งที่ได้มาของนางตามอำเภอใจ
ใบห