องเทียนไห่ ปรากฏร่างกายมากกว่าสิบร่างพุ่งออกมา แผ่กระแสพลังอันรุนแรงออกมาโดยรอบ
โดยเฉพาะชายวัยกลางคนผู้นำ สวมเกราะดำ แผ่ออร่าอำมหิต ใบหน้าขรึมขลัง สูงใหญ่สง่างาม ระดับพลังถึงขั้นสูงสุดของราชายุทธ์
“นั่นมัน… แม่ทัพลาดตระเวนแห่งนครเทียนไห่ ท่านโจวเฉินไม่ใช่หรือ?”
มีผู้คนอุทานขึ้นทันที
โจวเฉิน แม่ทัพลาดตระเวนแห่งนครเทียนไห่ มีพลังการต่อสู้อันยอดเยี่ยม เป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต๋า เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนมากมาย
เมื่อเห็นว่าโจวเฉินมาถึง ทุกคนต่างเบิกตากว้าง รีบหลีกทางให้
“พี่โจวเฉิน ช่วยข้าด้วย! ข้าคือจางเฉวียน ศิษย์ภายนอกของนิกายเทียนเต๋า! บุรุษผู้นี้อวดดีเกินไป ไม่เห็นนิกายเทียนเต๋าอยู่ในสายตาเลย ขอท่านโปรดฆ่าเจ้าสัตว์ชั่วนี่เสีย!”
จางเฉวียนเมื่อเห็นโจวเฉินก็เหมือนเห็นทางรอด แววตาเต็มไปด้วยความหวัง รีบตะโกนสุดเสียง
“เจ้าหนุ่ม เจ้าเสร็จแน่! พี่โจวเฉินมาแล้ว ไม่ว่าเจ้าเป็นใคร วันนี้เจ้าต้องตาย!”
จางเฉวียนจ้องซูเฉินด้วยความอาฆาต
“เกิดอะไรขึ้น?”
โจวเฉินเดินเข้ามา สายตาเย็นเยียบ
องครักษ์กว่าสิบคนที่เขานำมาล้วนแผ่ออร่าอันทรงพลัง ขั้นต่ำก็อยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์ บางคนถึงขั้นเป็นราชายุทธ์ ล้อมรอบซูเฉิน
