อเล็กๆ ยกขึ้นพลางเอ่ย
“เอาตัวไปให้หมด!”
ในที่สุดปฏิบัติการล่าท้าผีก็จบลงด้วยชัยชนะของหลินเมิ้งหยา
องครักษ์สวมชุดดำสิบกว่าคนเอาตัวคนที่แกล้งเป็นผีแห่งโรงน้ำชาแต่เก่าก่อนอีกหกคนกลับจวนอวี้
แม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว ทว่าบ่าวรับใช้ที่ได้รับคำสั่งยังคงแอบเปิดประตูหลังของจวนออกดู
หลินเมิ้งหยาสั่งให้นำเหล่าผีปลอมทั้งหกไปขังไว้ในคุก จากนั้นพาป๋ายซ่าวกลับไปยังสวนหลิวซิน
“พี่สาว ท่าน…”
หลินจงอวี้ที่รออยู่หน้าประตูนานแล้วได้เห็นหลินเมิ้งหยาซึ่งสวมใส่ชุดคลุมสีดำเป็นอย่างแรก
“ชู่ อย่าเพิ่งถามอะไร เจ้ากับป๋ายจื่อรีบปิดประตู ห้ามใครเข้ามาโดยเด็ดขาด ป๋ายซ่าว ป๋ายจี พวกเรารีบไปเปลี่ยนชุดกัน”
เข้าไปภายในห้อง ป๋ายจีเตรียมน้ำร้อนสองถังเอาไว้แล้ว
หลินเมิ้งหยาและป๋ายซ่าวถอดชุดออก ล้างหน้าในอ่างจนสะอาด จากนั้นใบหน้านวลของทั้งสองจึงเผยออกมาให้เห็น
“พี่ป๋ายจี เมื่อครู่พี่ไม่ได้เห็นข้ากับนายหญิงพาองครักษ์เหล่านั้นไปหลอกเป็นผีจนคนพวกนั้นกลัวจนฉี่ราด”
ป๋ายซ่าวไม่อาจทนไหว นางเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงน้ำชาให้ป๋ายจีฟัง
หลินเมิ้งหยาพิงกายที่ขอบถังไม้ น้ำร้อนทำให้ใบหน้าขาวนวลของนางแดงระเรื่อ
แม้ป๋ายจีจะเป็นคนเงียบๆ ทว่าเรื่องเล่าของป๋ายซ่าวดึงดูดความสนใจของนางได้ไม่น้อย
กลับกันกับนางที่ไม่อาจทำใจให้ผ่อนคลายลงได้
ฮองเฮาส่งคนจับตามอง แต่เป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับไท่จื่อ ดังนั้นฮองเฮาจึงยอมปล่อยนางไปสักระยะ
ทว่า
