ารราวกับว่าเคยทำมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง
“พระ…พระชายา ท่านต้องการเวลาอีกนานหรือไม่?”
คราวนี้จูเฉียงที่เคยไม่พอใจในตัวหลินเมิ้งหยาเริ่มยอมรับในตัวนาง
อีกทั้งยังรู้สึกเคารพนับถือ
“เสร็จแล้ว พวกเจ้ามาดูสิ”
หลินเมิ้งหยาหันไปมองพวกผู้ชายที่มีใบหน้าขาวซีด เป็นลูกผู้ชายกันมิใช่หรือ เหตุใดจึงแสดงท่าทางเช่นนี้
จัดระเบียบอวัยวะภายในให้อยู่เป็นสัดส่วน ดูเหมือนวิชาการผ่าตัดที่นางเคยได้ A ตลอดสามปีที่เป็นนักเรียนแพทย์จะยังมีประโยชน์
“ผู้ตายเป็นเพศหญิง อายุราวสี่สิบห้าถึงห้าสิบปี เคยมีลูกมาก่อน สาเหตุการตายคือถูกยาพิษ เวลาการตายถูกบิดเบือน คนที่เข้ามาในตำหนักของข้าในวันนั้นไม่ใช่นางอย่างแน่นอน”
ทุกคนหันหน้าสบตากัน นี่พวกเขาเจอผีอย่างนั้นหรือ?
“ไม่ใช่ผี นางตายไปแล้ว แต่มีคนแอบอ้างว่าเป็นนาง”
หลินเมิ้งหยาถอดถุงมือที่เปื้อนเลือดสีแดงเข้มออก ก่อนชี้ไปทางแขนขาของนาง
“ก่อนเกิดเรื่องนางถูกหักแขนขา บนแขนขามีรอยปรากฏให้เห็น ลิ้นเองก็ถูกตัด สามารถอนุมานว่าเป็นการตายของนางได้ หรือถ้าจะพูดให้ชัดเจนก็คือนางเคยถูกทรมานมาก่อน”
หลินเมิ้งหยามองดูใบหน้าขาวซีดของศพ เงียบไปไม่พูดอะไร
นางเกลียดการที่คนบริสุทธิ์ต้องถูกฆ่า ทั้งที่มีวิธีการอื่นๆ อีกมากมาย
คนที่ทำเรื่องหยาบช้าเช่นนี้ได้ นางจะไม่มีวันใจอ่อนเด็ดขาด
ผอจื่อคนนี้เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น แต่กลับถูกทำร้ายเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าคนที่ทำร้ายช่างเป็นคนที่มีจิตใจโหดเห
