มารถหลีกหนีจากอันตรายในคราวนี้ได้หรือไม่
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็เคารพบูชาต่อไปเถิด ข้าหวังเหลือเกินว่าเจ้าจะมีทายาทให้กับอ๋องอวี้โดยเร็ว พระสนมเต๋อเฟยจะได้มีความสุข”
สุดท้ายนางก็ยังคงเป็นฮองเฮา สีหน้าที่เคยเปลี่ยนไปกลับมาเป็นปกติดังเดิม
หัวใจของหลินเมิ้งหยากระตุกระรัว เมื่อครู่นางในที่อยู่ข้างกายฮองเฮาทั้งสองเพ่งมองพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิม แต่เหตุใดจึงไม่หาเรื่องนางกันเล่า?
หรือว่า…
หลินเมิ้งหยาเหลือบมองพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิม ของที่พวกนางสร้างขึ้นมากะทันหันเช่นนี้สามารถหลอกลวงพวกเขาได้?
ฮองเฮารู้สึกหมดสนุก พระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมจึงถูกนำออกไป
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับยิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้น ฮองเฮาหาใช่คนที่จะปล่อยเหยื่อไปได้ง่ายๆ
บางทีอาจจะยังมีอันตรายอะไรรออยู่
“เสด็จป้า หวู่เอ๋อร์ขอถวายคำนับเสด็จป้า ขอให้เสด็จป้ามีความสุขตลอดไป”
หลินเมิ้งหวู่ไม่อาจอดรนทนได้อีกต่อไป ในที่สุดก็พบโอกาสที่ตนเองจะชูคอขึ้นมาแล้ว
นางก้มหน้าลงเล็กน้อย ใบหน้านวลรูปไข่ประดับไว้ซึ่งรอยยิ้มไร้เดียงสา
“อืม ลุกขึ้นเถิด” ฮองเฮาแสดงสีหน้าเรียบเฉย มิได้แสดงออกถึงความดีใจใดๆ
ลูกสาวที่น้องสาวของนางให้กำเนิดและเลี้ยงดูมามิได้ฉลาดเฉลียวเท่าที่ควรเลย
ทว่าอยู่ๆ ความคิดก็เปลี่ยนไป แผนการร้ายบางอย่างพลันปรากฏขึ้น
“มานี่สิ เปิ่นกงมีเรื่องอยากกำชับเจ้า ตอนนี้พี่สาวของเจ้าเป็นถึงพระชายาอวี้แล้ว เจ้าควรจะมาที่นี่บ่อยๆ อยู่ใกล
