น คุณหนูมักจะลงโทษพวกบ่าวไพร่อย่างไร้ความปรานี
“ฮึ ขอให้เป็นอย่างนั้นก็แล้วกัน” เจียงหรูฉินจัดการอารมณ์ของตนเองได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเยื้องย่างเข้าไปในบริเวณสถานที่ต้อนรับแขกฝ่ายหญิง
แขกส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของพระสนมเต๋อเฟย ล้วนเป็นญาติของท่านอ๋องอวี้หรือไม่ก็ข้าราชบริพารที่มีความสัมพันธ์อันดีกับพระสนมเต๋อเฟย
ดังนั้นสองแม่ลูกแห่งบ้านสกุลหลินจึงถูกมองและแสดงท่าทีเย็นชาใส่
ซ่างกวนฉิงคิดว่าตนเองสูงส่งกว่าผู้อื่น ดังนั้นจึงไม่คิดลดตัวลงไปทำความรู้จักกับแขกคนอื่นๆ
ดังนั้น แม้พวกนางจะเป็นญาติฝ่ายหญิงของพระชายา แต่กลับไม่มีใครให้ความสำคัญ
“สวัสดีคุณหนูเจียง”
เพียงเดินเข้าไปก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี เจียงหรูฉินแสดงท่าทางประหนึ่งคุณหนูผู้ดีและฉีกยิ้มสวยงามให้กับคนอื่น
นางชำเลืองมองหญิงสาวสวมใส่เสื้อผ้าสีแดงเหล่านี้ หาได้มีใครสามารถสง่าผ่าเผยได้เหมือนนาง
ดังนั้นเจียงหรูฉินจึงรู้สึกว่าตนเองสูงส่งกว่าผู้อื่น
“ดีใจอะไรกัน! ก็แค่ลูกสาวของข้าราชบริพารคนหนึ่ง หากมิใช่พ่อของข้าคอยปกป้องประเทศชาติให้สงบสุข คิดหรือว่าพวกนางจะมีความสุขเช่นนั้น”
หลินเมิ้งหวู่ยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าลูกคุณหนูทั้งหลาย ท่าทางของนางประหนึ่งหงส์ในฝูงกา ฝีปากเอื้อนเอ่ยถ้อยคำหยาบคาย
ดอกบัวสีขาวที่ผู้คนต่างมองว่าบริสุทธิ์ใสซื่อได้เจอะเจอเข้ากับศัตรูตัวฉกาจของตนเองเข้าเสียแล้ว
“เจ้าคงเป็นน้องสาวของพระชายาสินะ เฮ
