ดสีม่วงสง่างาม ผมถูกเกล้าสูง ท่าทางน่าเกรงขาม ไท่จื่อสวมใส่ชุดสีเหลือง ศีรษะสวมมงกุฎ ใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนโยน
ทว่าดวงตามีเสน่ห์กลับเหลือบมองทางพระชายาอวี้
พวกเขานับเป็นลูกพี่ลูกน้องกันในนาม เมื่อก่อนเขาเคยเจอเด็กคนนี้ในจวนหลิน
แต่ทุกครั้งที่เจอนางมักจะมีท่าทางเลอะเลือนอย่างน่ารังเกียจ แต่พระชายาอวี้ที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ หากได้ฟังความจากหมู่โฮ้ว พระองค์กล่าวว่านางฉลาดเฉลียวเป็นอย่างมาก
“ลุกขึ้นเถิด น้องเต๋อเฟย วันนี้เป็นวันเกิดของเจ้า ข้าและไท่จื่อมาร่วมอวยพร”
ท่าทางหวาดกลัวเผยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าพระสนมเต๋อเฟยจะหวาดกลัวกับความหมายที่ฮองเฮาต้องการจะสื่อเป็นอย่างมาก
ดวงตาคมกริบดั่งหงส์แฝงไว้ซึ่งการดูถูก
นังแพศยาคนนี้มักจะแสดงท่าทางเช่นนี้ออกมาทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าฝ่าบาท นางหลอกลวงคนทั้งโลก
หากมิใช่เพราะนางให้กำเนิดและเลี้ยงลูกชายที่ดีขึ้นมา เกรงว่าป่านนี้นังแพศยาคนนี้จะตายด้วยน้ำมือของนางไปตั้งนานแล้ว
“ขอบพระทัยในความเมตตาของฮองเฮาเหนียงเหนียง เชิญเสด็จพี่ขึ้นประทับเถิดเพคะ” แม้พระสนมเต๋อเฟยจะเป็นเจ้าของงาน แต่นางยังคงปฏิบัติต่อฮองเฮาด้วยความเคารพ
ฮองเฮาและไท่จื่อนั่งประจำที่ งานเลี้ยงจึงดำเนินต่อไป
ทั้งสองที่เป็นศัตรูกันมาครึ่งชีวิตเอ่ยทักทายพูดคุยอยู่ทางด้านบน ส่วนไท่จื่อถือจอกเหล้าและเดินเข้ามาพูดคุยติดตลกกับหลงเทียนอวี้
“น้องสามโชคดีเหลือเกิน ฮวงซง1ใช้สายตาเย็นชาเหลือบ
