ได้สนใจหญิงสาวผู้นั้นหรอกหรือ?
หากหลงรักเพียงฝ่ายเดียว เช่นนั้นนางควรแสดงตัวเพื่อเข้าไปช่วยเขาหรือเปล่านะ
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ก่อนที่จะเดินเข้าไปในสวนฉินอู่
“ท่านอ๋อง แขกมากันครบแล้วเพคะ ท่านจะเสด็จหรือยัง?”
หลินเมิ้งหยาส่งยิ้มหวาน ราวกับมองไม่เห็นหญิงสาวที่อยู่ข้างกายของเขา
ทั้งที่เป็นเด็กสาวหน้าตาสวยงาม แต่กลับกล้าเสนอตัวก่อน เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดจะวางแผนทำมิดีมิร้ายท่านอ๋อง!
“ท่านนี้คงเป็นพี่สะใภ้สินะ ที่แท้ก็สวยมากขนาดนี้ พี่สะใภ้ หรูฉินขอถวายความเคารพ”
หลินเมิ้งหยาแอบหัวเราะเสียงเย็นในใจ นางยังคิดจะเคารพกันอีกหรือ ทั้งที่นางคิดไม่ซื่อกับท่านอ๋อง แต่ปากกลับยังร้องเรียกพี่สะใภ้
หรือนางมิได้เห็นหลินเมิ้งหยาผู้นี้อยู่ในสายตาเลย
“น้องหรูฉินไม่ต้องมากพิธี วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เจอกัน ท่านอ๋องนี่จริงๆ เลย เหตุใดมีญาติผู้น้องงดงามอ่อนโยนถึงขนาดนี้แต่กลับไม่เคยเล่าให้หม่อมฉันฟัง ตอนแรกหม่อมฉันเผลอคิดเอาเองว่ามีสาวๆ จากสกุลอื่นมาหว่านเสน่ห์ใส่ท่านอ๋องเสียอีก”
หลินเมิ้งหยามองหรูฉินด้วยท่าทางใจกว้างพลางลอบประเมินในใจ เด็กคนนี้หน้าตาไม่เลว มีส่วนคล้ายคลึงกับพระสนมเต๋อเฟย โดยเฉพาะช่วงขนคิ้วที่ดูจะเหมือนมากเป็นพิเศษ
แต่ก็มีส่วนที่ไม่คล้ายเช่นกัน อย่างเช่นความสง่าและน่าเคารพนับถือที่เทียบไม่ได้กับพระสนมเต๋อเฟยเลย
หน้าตาสวยงาม แต่กลับมิได้ดูฉลาดเลยแม้แต่น้อย
“พี่สะใภ้พูดอะไรน่าขันเหลือเกิน
