ค์โปรด เหตุใดพระชายาพระองค์นี้จึงยังดูเด็กกว่าพวกนางเสียอีก?
“ลุกขึ้นเถิด ข้าหาได้มีกฎระเบียบอันใดมากมายนัก ขอเพียงต่อจากนี้ไปพวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งเท่านั้น ข้าไม่มีทางปฏิบัติไม่ดีต่อพวกเจ้า”
ใบหน้านวลเอ่ยด้วยรอยยิ้มติดตลก สายตาพลันชำเลืองมองร่างของพวกนางที่กำลังสั่นเทิ้ม สงสัยน้าจิ่นเยว่จะต้องพูดสั่งสอนอะไรพวกนางมาอย่างแน่นอน
ถ้าเช่นนั้นนางจะรับบทคนดีเองก็แล้วกัน
“เพคะ นายหญิง”
ลุกขึ้นยืนตรงหน้าหลินเมิ้งหยาอย่างเชื่อฟัง จากนั้นนางจึงลอบสำรวจสาวใช้ทั้งสอง
“จากนี้ไปเสี่ยวหว่านจงเปลี่ยนชื่อเป็นป๋ายจี เสี่ยวหนิงเปลี่ยนชื่อเป็นป๋ายซ่าว พวกเจ้าจะกลายเป็นสาวใช้ระดับหนึ่ง ส่วนงานบ้านงานเรือนให้น้าจิ่นเยว่คอยสั่งสอน”
“เพคะ ขอบพระทัยนายหญิง”
มุมปากและหางตาของสาวใช้ทั้งสองผุดรอยยิ้มขึ้น
การได้เข้ามาเป็นสาวใช้ระดับหนึ่งของตำหนักแห่งนี้ เปรียบเสมือนพวกนางมีบุญเก่าติดตัวมา
ขณะที่น้าจิ่นเยว่กำลังคิดจะพาสาวใช้ทั้งสองออกไป พ่อบ้านเติ้งกลับวิ่งเข้ามาภายในด้วยใบหน้าร้อนใจ
“ถวายคำนับพระชายา ทูลพระชายา ฮองเฮาเหนียงเหนียงสั่งให้ขันทีนำเจ้าแม่กวนอิมมาถวายพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
ฮองเฮา?
ภาพใบหน้าน่าเกรงขามแต่กลับสง่างาม ทว่าแฝงไว้ซึ่งเล่ห์เหลี่ยมผุดขึ้นมาในสมองของหลินเมิ้งหยา
เหตุใดอยู่ดีๆ ก็ส่งเจ้าแม่กวนอิมมาให้นางกัน?
“อืม น้าจิ่นเยว่และป๋ายจื่อจงไปด้วยกันกับข้า”
นางพยักหน้าลง จากนั้นพาทั้งสองพร้อมทั้งพ่อ
