ต่นางกลับได้เห็นประตูเมืองหลวงไกลๆ แล้ว
เมื่อคืนประตูเมืองถูกปิดสนิท แล้วพวกเขาออกจากเมืองได้อย่างไร?
“เหล่าลิ่ว เจ้าไปดูสิว่าผู้หญิงคนนั้นหลับไปหรือยัง? เหตุใดจึงไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย”
อยู่ๆ เสียงก็ดังขึ้นจากด้านนอกรถม้า หลินเมิ้งหยาตกใจจนตัวโยน
รีบขดตัวลง ท่าทางมิต่างอะไรจากคนกำลังนอนหลับสนิท
“ใช่แล้ว แม่นางผู้นี้ใจกล้ายิ่งนัก มิเช่นนั้นนายน้อยจะปล่อยนางออกมาหรือ? ค่าหัวของนางมีค่ามากถึงหนึ่งหมื่นสองร้อยตำลึงเชียวนะ! หรือพวกเราสองพี่น้องฆ่านาง แล้วเข้าไปรับรางวัลดี?”
หลินเมิ้งหยาตื่นตะลึง เหตุใดเจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ถึงเลือกพวกบ้าวัตถุสองคนนี้มาส่งนางกันนะ?
“ข้าเองก็คิดเช่นนั้น แต่เกรงว่าหากนายน้อยรู้เรื่องเข้า จุดจบของพวกเราสองพี่น้องคงมิวายต้องตายสถานเดียว”
คนตายเพราะทรัพย์ นกตายเพราะอาหาร หลินเมิ้งหยาแอบกรีดร้องในใจ
ผลปรากฏว่า เมื่อสองพี่น้องปรึกษากันแล้ว รถม้าก็แล่นออกไปอีกครั้ง
แล่นไปยังทิศทางห่างไกลผู้คน จากนั้นปลิดชีวิตของนางทิ้ง!
“คิกๆ แม่หญิงคนนี้งดงามดั่งภูตพราย หรือพวกเราสองพี่น้องจะเล่นสนุกกันก่อนดี?”
“ฮึๆ อีกเดี๋ยวพอถึงแล้ว เชิญเจ้าก่อนเลย”
ภายในรถม้า แรงอาฆาตปรากฏขึ้นในใจของหลินเมิ้งหยา
ฆ่าคนชิงทรัพย์ก็ชั่วร้ายพอตัวอยู่แล้ว นี่ยังคิดจะข่มขืนนางอีกหรือ!
ไปตายซะ!
ราวกับรถแล่นไปในทางลับ หลินเมิ้งหยายังคงแกล้งหลับต่อไปเพื่อรอโอกาสที่เหมาะสม
“เหตุใดพวกเจ้าทั้งสองจึงพ