“ตกลงเจ้ามาที่นี่ในวันนี้เพราะมีเหตุอันใดกันแน่?” มิอาจมองออกว่าหลงเทียนอวี้กำลังรู้สึกเช่นไร เจียงเฉิงเป็นลูกชายของอาคนโต เขาสนใจในเรื่องการแพทย์มาก ดังนั้นจึงถูกท่านอาส่งไปร่ำเรียนวิชาทางการแพทย์กับหมอหลวงประจำบ้านสกุลเจียง
แม้จะเรียนทางด้านการแพทย์ ทว่าเขาใจดีมากจนเกินไป
“ที่ข้ามาไม่ใช่เพราะหรูฉินหรอก!” เมื่อพูดถึงน้องสาวร่วมสายเลือด เจียงเฉิงอดที่จะรู้สึกวุ่นวายใจไม่ได้
“หลังจากที่นางรู้ว่าท่านแต่งงานแล้ว นางร้องไห้สามวันสามคืน พ่อกับแม่ข้าไม่อาจทนมองได้อีกต่อไปจึงส่งนางกลับไปยังบ้านเกิดที่ถงโจว แต่ถ้าข้ารู้ล่วงหน้าว่าพระชายาพระองค์นั้นของท่านจะน่ากลัวขนาดนี้ สู้…”
“เรื่องของข้า ข้าจะเป็นผู้ตัดสินใจเอง” น้ำเสียงอันเจือไว้ซึ่งความไม่พอใจเล็กน้อยทำให้เจียงเฉิงเงียบกริบ
ญาติผู้พี่คนนี้ดีไปหมดทุกอย่าง ยกเว้นอารมณ์ที่แปลกประหลาดเสียยิ่งกว่าน้องสาวของตนเอง
เพราะเหตุนี้หรูฉินจึงชอบท่านพี่เพียงผู้เดียวมาตั้งแต่เด็ก ทว่ากลับลงเอยด้วยความรักที่ไม่สมหวัง
หลินเมิ้งหยากลับเข้ามาในเขตตำหนักของตนเอง หลังจากที่ได้เห็นการทรมานตลอดทั้งวัน นางจึงรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย
ส่งคนปากมากอย่างป๋ายจื่อเข้าไปอยู่ในห้องครัว ดังนั้นจึงเหลือเพียงหลินจงอวี้ที่กำลังนวดบ่าให้กับพี่สาวเบาๆ
“แผลที่หลังของเจ้ายังไม่หายดีเลย มานี่สิ มานั่งคุยข้างๆ ข้า”
หลายวันมานี้ ยาบำรุงร่างกายมากมายหลากหลายชนิดถูกส่งมายังตำหนักของพ
