น้าของหลินเมิ้งหยาเพียงครู่เดียว ก่อนจะหลุบตาต่ำ
เพราะเหตุนี้ท่านอ๋องจึงปฏิบัติกับพระชายาเป็นอย่างดีจนผิดปกติ ที่แท้พระนางก็เป็นคนสวยงามราวนางฟ้า
“สวัสดีหมอเจียง อันที่จริงมิได้มีเรื่องใหญ่อันใดหรอก ข้าแค่รบกวนท่านมาเพื่ออบรมสั่งสอนนักโทษที่ดื้อดึงผู้นี้ ได้ยินมาว่าร่างกายของมนุษย์มีทั้งหมดแปดจุด หากคนธรรมดาโดนกดเข้าจะทำให้จุกเจียนตาย ประสาทสัมผัสทั้งห้าถูกเปิดออก แต่ข้ามิรู้ว่าหากคนที่ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้โดนเข้าจะเป็นเช่นไร?”
เจียงเฉิงเหลือบมองไปทางนักโทษที่ถูกทรมานจนหมดสภาพความเป็นมนุษย์ นัยน์ตาแฝงไว้ซึ่งความสงสาร
แม้เขาจะติดตามอาจารย์และเป็นหมอหลวงประจำจวนแห่งนี้ แต่เพราะความเป็นหมอ พวกเขายังอดที่จะละทิ้งความสงสารไปมิได้
“ทูลพระชายา หากนักโทษถูกกดเข้าแล้วละก็ เขาจะมิได้หมดสติ เพราะความเจ็บปวดที่ได้รับจะมีมากมายหลายเท่า แต่หากใช้พลังชีวิตมากจนเกินไป ไม่นานไฟแห่งชีวิตก็จะดับลง”
ทว่า ท่าทางของหลินเมิ้งหยากลับดูพึงพอใจเป็นอย่างมาก
“ไม่เป็นไรหรอก เขามีวิทยายุทธ์เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อีกทั้งข้ายังให้เขาได้ดื่มกินซุปโสม เจ้าจงช่วยข้ากดจุดทั้งแปดของเขา พ่อบ้านเติ้งจงไปหาหนูมาให้ข้าสักห้าหกตัว ยิ่งใหญ่ยิ่งดี”
หลินเมิ้งหยาหันไปมองสายตาของผู้ว่าการ ทว่านางกลับได้เห็นแววตาที่กำลังเยาะเย้ยตนเอง
นางสัมผัสได้เลยว่าความมุ่งมั่นของผู้ว่าการกำลังจะหมดไป ขอเพียงนางวางอุบายให้แยบยล เขาไม่มีทางที่จะไม