่คายความลับออกมา
เจียงเฉิงหยิบเข็มออกตนเองออกมา จากนั้นแทงลงไปบนร่างกายของผู้ว่าการ
ต่อมา เลือดของเขาไม่เพียงไม่หยุดไหล แต่ผู้ว่าการที่กำลังสะลึมสะลือกลับตื่นตัวขึ้น
“พระชายา ตามจับหนูมาได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ ท่านต้องการให้ทำอะไรหรือ?”
หลินเมิ้งหยาเหลือบมองผู้ว่าการ แววตาขี้เล่นฉายแววเย็นชา
“เอาหนูไปใส่ไว้ในกางเกงของเขา จากนั้นพวกเจ้าทุบตีตัวหนูและโรยผงจี๋เล่อลงบนตัวพวกมัน ท่านผู้ว่าการ นี่คือของขวัญที่ข้ามอบให้กับท่าน…ไฟน้ำแข็งบรรลัยกัลป์!”
ทุกคน รวมถึงเจียงเฉิงล้วนสูดลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าปอด
พระชายามิได้ทำการล้วงความลับเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่านางกำลังคิดจะเอาชีวิตของผู้อื่น
แต่องครักษ์เหล่านั้นไม่สนใจเรื่องนี้ เหล่าผู้คนที่ต้องตายไปล้วนเป็นเสมือนพี่น้องของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาไม่มีทางเก็บคนที่ทำร้ายพี่น้องของพวกตนเองเอาไว้อย่างแน่นอน
“พระชายา การลงโทษเช่นนี้เหมาะสมแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ” เพียงได้ยิน ขนบนร่างของเจียงเฉิงลุกชัน คิ้วขมวดเข้าหากันก่อนจะกระซิบถามหลินเมิ้งหยา
“ก็ไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะสมนี่ เขาต้องการเผาข้าให้ตายในคุกแห่งนั้น สิ่งที่ข้ากำลังมอบให้เขาคือดอกเบี้ยที่สมควรจะได้รับเท่านั้น”
เจียงเฉิงเป็นหมอ แน่นอนว่าเขาไม่อาจทำใจฆ่าสัตว์ตัดชีวิตได้อย่างหลินเมิ้งหยา อีกอย่าง พระชายาพระองค์นี้ช่างโหดเหี้ยมเหลือเกิน
ผงจี๋เล่อคือผงยาวิเศษชนิดหนึ่ง ถ้าคนธรรมดาโดนเข้าจะไม่เจ็บหรือคัน
แต่หาก
