นเขามีใบหน้าหล่อเหลา ทว่าตอนนี้กลับดูเย้ายวนน่าหลงใหล
ถูกต้อง เย้ายวน หรืออาจจะพูดได้ว่าเพียงใครได้มองเห็นเข้าก็จะรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง
ดูเหมือนว่าก่อนหน้านั้นที่เขาแสดงความขี้ขลาดออกมาจะเป็นเพียงการเสแสร้งเท่านั้น แสดงเก่งยิ่งนัก อีกนิดเดียวนางก็เกือบถูกหลอกแล้ว
“ออกมาเถอะ ไม่ต้องซ่อนหรอก องครักษ์ของเจ้าออกไปหมดแล้ว หากเจ้ายอมออกมาแต่โดยดี ข้าจะไว้ชีวิตของเจ้า” กระดูกของเขาถูกต่อกลับไปเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเด็กหนุ่มกลับยังไม่คุ้นชิน
สีหน้าเคร่งขรึมราวกับมีแผนร้ายบางอย่าง ใบหน้าเย้ายวนของเขาซูบซีดจนน่าประหลาดใจ
หลินเมิ้งหยาไม่ได้โง่ หากนางตอบโต้กลับไป นางคงมิวายต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน!
“ไม่ออกมาอย่างนั้นหรือ? ข้าชอบเกมแมวจับหนูมากเป็นพิเศษ เจ้าต้องซ่อนตัวให้ดี ข้า…จะไปจับตัวเจ้าบัดเดี๋ยวนี้!” ภายใต้แสงไฟสลัว ฟันสีขาวสะอาดของเด็กหนุ่มเผยออกมาให้เห็น ทว่าท่าทางของเขาเปี่ยมไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย
หลินเมิ้งหยาค่อยๆ กลับมายืนด้านหน้าประตู ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องแอบดูอีกต่อไป เหตุเพราะเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้วางแผนหลบหนีนาง
สามารถแสดงละครได้อย่างแนบเนียน อีกทั้งยังอดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส ตกลงแล้วเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นใครกันแน่?
“ฉู่อัน ออกค้นหาทุกคน! เจ้าจะต้องจับตัวสาวคนสวยผู้นั้นมาให้ได้ จำเอาไว้…เหยีย1ต้องการนางที่ยังมีลมหายใจ!”
ชายผู้ซึ่งสวมใส่ชุดคุมโค้งคำนับ จากนั้นเงาจำนวนนับไม่ถ้
