นเกรงลืมแม้กระทั่งเสียงร้องไห้โวยวาย พวกนางพากันหลบซ่อนทั้งที่ตัวสั่นงันงก
หลังจากควบคุมสถานการณ์เอาไว้แล้ว ร่างของหลินขุยปรากฏขึ้นในห้อง
ห้องที่เคยกว้างขวางกลับเต็มไปด้วยองครักษ์ที่สวมใส่ชุดเกราะพร้อมทั้งอาวุธครบมือ หลินเมิ้งหยาถูกกลุ่มคนปกป้องไว้ทางด้านหลังเพื่อไม่ให้เกิดการบาดเจ็บ
สาวใช้นามถังหวังสื่อผู้นั้นขดตัวอยู่บนพื้น มิรู้ว่าเป็นตายร้ายดีเช่นไร
“เข้ามา หักคางของเขาซะ เอาน้ำเย็นมาสาดให้เขาตื่น!” หลินเมิ้งหยาผลักองครักษ์ออกขณะจ้องมองคนที่กำลังสลบอยู่บนพื้น
พ่อบ้านเติ้งเงียบขรึมลงไป บังอาจนัก คิดจะลอบปลงพระชนม์พระชายาต่อหน้าเขา ไม่รักตัวกลัวตายหรืออย่างไร
เมื่อครู่หลังจากที่ถังหวังสื่อโขกหัวลงกับพื้น ขณะที่ทุกคนไม่ทันระวัง อยู่ๆ เขาก็สร้างปัญหา
ไม่รู้ว่าคนผู้นั้นหยิบมีดเล่มหนึ่งขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหน สายตาของเขาพลันเห็นคนคนนั้นพุ่งมีดเข้าไปทางตำแหน่งหน้าอกของพระชายา
แต่ราวกับว่าพระชายาระมัดระวังตัวเอาไว้อยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้น พระนางรีบเอี้ยวตัวเพื่อหลบการโจมตี
เหล่าองครักษ์ที่เตรียมพร้อมอยู่ด้านนอกจึงรีบพุ่งตัวเข้ามา ก่อนจะเข้าไปทำร้ายเพื่อหยุดการกระทำของนักฆ่าผู้นั้นทันที หลังจากถูกกระทืบ คนคนนั้นจึงสลบไป
พ่อบ้านเติ้งรีบนำเชือกเข้าไปมัดตัวเขาเอาไว้ ขณะเดียวกัน เขายกกาชาขึ้นแล้วราดน้ำชาร้อนๆ ที่เพิ่งออกจากเตาลงบนแผ่นหลังของนักฆ่าผู้นั้น
หลังจากได้ยิน
