ฮูหยินได้โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วยเจ้าค่ะ!” หยาผอที่กำลังตกอกตกใจกลัวว่าฮูหยินท่านนี้จะลงโทษตัวเอง
ต้องโทษความโลภของนางที่ไปรับส่วยจากถังหวังสื่อสามตำลึง แต่ใครจะรู้เล่าว่าอีกเพียงนิดเดียวชีวิตของนางก็จะหามีไม่!
“ข้าไม่โทษเจ้าหรอก แต่เจ้าต้องบอกข้ามาตามความจริง ยังมีใครที่อยู่ด้านนอกใช้วิธีเดียวกันกับชายผู้นี้หรือไม่?” หลินเมิ้งหยากลอกสายตาเย็นชา หยาผอรีบโคกศีรษะลงพื้น
“ไม่มีแล้วเจ้าค่ะ! ไม่มีแล้วจริงๆ เจ้าค่ะ! แต่ว่า…ในกลุ่มคนเหล่านั้น ยังมีสาวใช้อีกหนึ่งคนที่มักจะพูดคุยกับคนผู้นี้ ข้าน้อยเคยลองถามดู แต่พวกเขาทั้งสองอ้างว่าไม่รู้จักกันมาก่อน ดังนั้นข้าน้อยจึงไม่ได้ใส่ใจเจ้าค่ะ”
หยาผอพูดตามความจริงทุกประการ ไม่รอให้หลินเมิ้งหยาออกคำสั่ง พ่อบ้านเติ้งรีบออกไปลากตัวสาวใช้คนนั้นมา
“นายหญิง คนผู้นี้เองก็เป็นชายปลอมตัวเป็นหญิงพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้กุมตัวเอาไว้แล้ว!”
“เอาตัวไปยังห้องทรมานของที่ทำการหยาเมิน ส่วนคนอื่นๆ ให้ลงนามในสัญญารับรองความตายของตำหนัก จากนั้นมอบเงินคนละสองตำลึงเพื่อปลอบขวัญ” สัญญารับรองความตาย ถ้าเช่นนั้นคนเหล่านั้นก็กลายเป็นบ่าวรับใช้ของจวนแล้ว
อำนาจในการตัดสินความเป็นความตายของพวกเขาจะตกอยู่ในกำมือของเจ้านายประจำจวน หากกล้าเอาเรื่องภายในออกไปป่าวประกาศให้ภายนอกรู้ นั่นไม่ต่างอะไรจากการฆ่าตัวตาย
แน่นอนว่าคนเหล่านี้ล้วนถูกพูดคุยเรื่องสัญญาฉบับนั้นเอาไว้แล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่
