ันนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุหรือเจ้าคะ?” แม้จะโง่ แต่ถึงอย่างนั้นป๋ายจื่อก็ยังเข้าใจความหมายของหลินเมิ้งหยา
“ใช่ วันนี้มีคนจงใจทำเช่นนั้น พวกเราไม่เคยทำร้ายใคร แต่กลับมีคนเข้ามาทำร้ายเรา ดังนั้นนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สิ่งที่พวกเราต้องทำคือการขุดคนเหล่านั้นขึ้นมา จากนั้นทำให้พวกเขาไม่สามารถทำร้ายพวกเราได้อีก เข้าใจหรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาไม่เคยคิดทำร้ายใครมาก่อน
แต่เพราะแผนการเจ้าเล่ห์กลับพุ่งเข้าหานางนับตั้งแต่วันที่นางก้าวเท้าเข้ามาในตำหนักแห่งนี้แล้ว
แต่ใครกันนะที่กำลังคิดว่าจะกลั่นแกล้งนางได้ง่ายๆ แล้วยังคิดอีกว่านางจะเป็นเพียงคนอ่อนแอและปล่อยให้ใครก็ได้เข้ามาทำร้าย?
ถ้าเช่นนั้นก็มาลองดูกันว่าตกลงแล้วใครจะชนะหรือแพ้!
ตำหนักอวี้ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เรื่องอาการบาดเจ็บของเสี่ยวอวี้มิได้ส่งผลใดๆ ต่อความสัมพันธ์ของหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้
แม้แต่เรื่องที่รถม้าถูกทำลายก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ ราวกับว่าเรื่องเมื่อวานเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น
เช้าวันต่อมา หลินเมิ้งหยาอาบน้ำทำผมเสร็จเรียบร้อย จากนั้นพาน้าจิ่นเยว่และพ่อบ้านเติ้งออกจากตำหนัก
วันนี้แตกต่างจากเมื่อวาน พวกเขานั่งกันด้วยท่าทางสงบนิ่งในรถม้าของตำหนักท่านอ๋อง องครักษ์ที่อยู่ด้านข้างรถม้ามีมากกว่าเดิม ราวกับว่าพวกเขาถูกเรื่องเมื่อวานทำให้หวาดกลัวจริงๆ
ภายในรถม้า หลินเมิ้งหยาไม่มีกะจิตกะใจอ่านหนังสือ แนวสายตาของนางพุ่งไปย
