รติมาเยือน ดังนั้นจึงมิได้ทำการต้อนรับ ได้โปรดให้อภัยข้าน้อยด้วย” ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา ชายร่างท้วมคนหนึ่งรีบปรี่เข้ามาต้อนรับขับสู้
“เถ้าแก่ นายหญิงของข้าไม่ชอบทำอะไรเอิกเกริก” พ่อบ้านเติ้งเข้ามาขวางหน้าเถ้าแก่ร้านเอาไว้ ทว่าเถ้าแก่ร้านเป็นคนฉลาด เมื่อมองเห็นคนคุ้มกันและผู้อยู่ภายใต้ความคุ้มครอง เกรงว่าคนผู้นั้นจะต้องมีฐานะไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
“ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับ เชิญทางนี้” นำทางคนกลุ่มนั้นเข้าไปยังห้องโถง ก่อนจะพาเข้าไปยังห้องชั้นใน
เมื่อเปรียบเทียบสถานที่มีคนพลุกพล่านทางด้านหน้า ภายในกลับสงบเงียบ อีกทั้งห้องหับยังหรูหรากว่าด้านนอกมากถึงสิบเท่า
“ไม่ทราบว่าเถ้าแก่ท่านนี้มีนามว่ากระไร” เสียงนุ่มนวลอ่อนหวาน อีกทั้งยังเด็กมากเสียจนเถ้าแก่ร้านหยาหางประหลาดใจ
เมื่อหันกลับไปมองผู้ที่ถูกคุ้มครองอยู่อีกครั้ง นางเป็นหญิงสาวอายุสิบกว่าปีที่มีใบหน้างดงามมาก ความประหลาดใจจึงเพิ่มมากขึ้น
ตกลงว่านางเป็นคุณหนูจากสกุลใดกัน? เหตุใดจึงมีสง่าราศีเช่นนี้
“ปี่ สกุลถงขอรับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าผู้สูงศักดิ์มาที่นี่เพราะมีเรื่องอันใดให้ช่วยหรือขอรับ?” เขาสั่งให้ลูกน้องเสิร์ฟชาปี่หลัวฉุน ความคิดอ่านของเถ้าแก่ถงในเวลานี้แสดงออกถึงความเคารพนับถือ
รถม้าด้านนอกเป็นของท่านอ๋องอวี้ ถ้าเช่นนั้นคนที่อยู่ตรงหน้าเขาคงเป็น…
ขณะเดียวกัน เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก ไม่ว่าใครต่างก็ไม่อาจต่อกรกับท่านอ๋องอวี้ได้ เช่นนั้นเข
