ม้ข้าจะไม่เคยพบฮูหยินมาก่อน แต่คนเก่าคนแก่ในจวนต่างเล่าว่าตอนที่ฮูหยินคนก่อนยังอยู่ จวนสกุลหลินมีแต่ความผาสุกดั่งสวรรค์ชั้นฟ้า”
หลินเมิ้งหยาเป็นคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ เพราะเหตุนี้จึงถูกซ่างกวนฉิงทำร้าย ทว่าความทรงจำที่ฝังอยู่ภายใต้ก้นบึ้งในหัวใจกลับมีความสุขบางอย่างปะปนอยู่
แต่นางหาใช่คนที่จะปล่อยให้ชะตาชีวิตเป็นไปตามลิขิตฟ้าอย่างหลินเมิ้งหยา ทว่านางคือวายร้ายจอมแก้แค้นซูชิงเกอ!
“หรูเยว่ ต่อจากนี้ไปพวกเราสองคนนายบ่าวจะต้องพึ่งพาอาศัยกัน ดังนั้นข้าจึงมีเรื่องบางอย่างที่ต้องบอกเจ้า” หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด สุดท้ายนางเลือกที่จะเชื่อใจเด็กซื่อบื้ออย่างหรูเยว่
“เรื่องอันใดหรือเจ้าคะ?” นางตั้งใจฟัง สำหรับนางแล้ว คุณหนูเปรียบเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต ดังนั้นนางจึงเคารพในคำพูดของคุณหนูเสมอ
“อีกไม่กี่วันอาจจะมีสาวรับใช้เพิ่มเข้ามาในตำหนักแห่งนี้ แต่เจ้าเป็นเพ่ยเจี้ยเพียงคนเดียวของข้า เจ้าจะต้องเก็บรักษาทรัพย์สินหรือแม้แต่ของสำคัญของข้าทุกชิ้นเอาไว้ข้างกายให้ดี ห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่?”
ทันทีที่ได้ยินเรื่องสำคัญที่คุณหนูมอบให้นางทำ หรูเยว่รีบพยักหน้าก้มหัวลงทันที
“อีกอย่าง ต่อจากนี้ไปเจ้าจะไม่ได้ชื่อหรูเยว่ แต่เป็นป๋ายจื่อ เจ้าจะกลายเป็นสาวใช้ระดับหนึ่งข้างกายข้า ส่วนเรื่องในอดีตจงลืมมันเสียให้หมด ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปพวกเราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่”
หรูเยว่ ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียก
