าอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ แต่เพราะเหตุใดเด็กหนุ่มคนนี้จึงเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกมิจฉาชีพเหล่านั้นกันนะ?
“ฮูหยิน ท่านให้เงินพวกเขาแล้วรีบไปเถอะ ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่ปล่อยพวกท่านไป” เหตุเพราะหลินเมิ้งหยาช่วยรักษาอาการที่แขนให้กับตนเอง ความรู้สึกที่หนุ่มน้อยมีต่อนางจึงดีขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
“เงิน? ข้าไม่ให้เงินพวกเขาหรอก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็แจ้งเจ้าหน้าที่เถิด” หลินเมิ้งหยาเลิกคิ้ว การที่คนกลุ่มนี้กล้ากระทำการอย่างอุกอาจเช่นนี้ แสดงว่าทางการจะต้องมีส่วนเกี่ยวพันด้วยอย่างแน่นอน
แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีเหมือนกัน ตัวนางถือเป็นชนชั้นที่มีอภิสิทธิ์ เมื่อเทียบกับชาวบ้านแถวนี้แล้ว นางมีอภิสิทธิ์พิเศษกว่ามาก
“ฮูหยิน ท่านเป็นคนดี แต่คนเหล่านี้คือกลุ่มอันธพาลหลิวเย่ที่โด่งดังในเมืองหลวง หากท่านทำให้พวกเขาไม่พอใจ พวกเขาอาจจะแสดงท่าทีสงบเสงี่ยมต่อหน้า แต่เมื่ออยู่ลับหลังพวกเขาจะคอยจับตามองคนในสกุลของท่านเพื่อสร้างความวุ่นวาย เมื่อถึงเวลานั้นพวกท่านจะพบแต่เพียงความโชคร้าย!”
เด็กหนุ่มส่งเสียงกระซิบ น้ำเสียงเจือไว้ซึ่งความเป็นห่วง
กลุ่มอันธพาลหลิวเย่เป็นผู้ใดกัน? หลินเมิ้งหยาค้นหาคำเหล่านี้ในความทรงจำของตนเอง แต่นางกลับไม่พบอะไร ทว่านางไม่นึกแปลกใจหรอก หลินเมิ้งหยาเป็นคุณหนูใหญ่แห่งสกุลหลิน แล้วนางจะรู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไรกัน
“ข้าไม่กลัว หากพวกเขาแน่จริงก็รีบไปสร้างความวุ่นวายให้บ้านข้าเถิด” หากเดาจากล
