เพียงเท่านี้จะชดเชยความผิดที่เคยกระทำไว้กับนางได้?
ฝันไปเถอะ!
นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น!
“ท่านแม่ดูท่าทางยโสโอหังของนังแพศยานั่นสิ!”
ภายในห้อง หลินเมิ้งหวู่โกรธจนแทบเสียสติ ใบหน้านวลในเวลานี้บิดเบี้ยวเพราะอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น
หลินเมิ้งหยาไม่ตายไม่พิการยังพอทน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่หลงเทียนอวี้เองก็เข้าข้างหลินเมิ้งหยา
“เพราะใบหน้านั้นอีกแล้ว เหมือนกับแม่นางไม่มีผิด พวกนางล้วนเป็นนังปีศาจจอมยั่วยวน” ภายในห้อง ซ่างกวนฉิงเองก็ฉีกหน้ากากจอมปลอมของตนเองออก
ใบหน้างดงามทรงเสน่ห์บัดนี้บูดเบี้ยวไม่น่ามอง ตอนแรกนางคิดว่าใบหน้านั้นจะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาลแล้วเสียอีก ไยถึงต้องเจออีกครา
อีกทั้งยังปรากฏในช่วงเวลาที่นางไม่อาจยอมรับได้และไม่อยากจะเชื่ออีกด้วย
“ท่านแม่ ลูกต่างหากที่เหมาะสมจะเป็นพระชายาของท่านอ๋องอวี้ นังแพศยานั่นช่วงชิงทุกอย่างจากลูกไป! ท่านแม่ ท่านแม่จะต้องออกหน้าแทนข้า!”
หลินเมิ้งหวู่โผตัวเข้าหาอ้อมกอดของซ่างกวนฉิง หยาดน้ำตาพลันรินไหลดั่งสายฝน
“วางใจเถิด หวู่เอ๋อร์ของแม่ แม่จะทำให้เจ้าสมหวัง สิ่งไหนที่แม่ไม่เคยได้ ลูกจะต้องได้ไปครอบครองทั้งหมด!”
ซ่างกวนฉิงตัดสินใจ คราวนี้นางจะไม่ยอมให้ใบหน้านั้นเข้ามาแย่งชิงความสุขของลูกสาวนางไปด้วยอย่างแน่นอน
“แม่นมหลี่ นี่คือชาเหอเหอซานที่ได้รับมาจากพระราชวัง เจ้าจงนำมันไปชงใหม่ให้ท่านอ๋อง”
ซ่างกวนฉิงได้ตัดสินใจแล้ว แม้ฮองเฮาจะบอกว่าให้
