ตางามสง่านั่งเหยียดกายตรงอยู่ทางด้านบน แม้หลินเมิ้งหยาจะไม่รู้จักมักคุ้นกับฝ่ายตรงข้าม แต่นางรู้ดีว่ามิใช่ทุกคนที่จะสามารถสวมใส่เสื้อผ้าสีเหลืองอร่ามดั่งทองเช่นนั้นได้
ดูเหมือนว่าหญิงวัยกลางคนท่านนี้จะเป็นฮองเฮาที่เคยได้ยินมาสินะ
และยังเป็น…หนึ่งในผู้อยู่เบื้องหลังที่จับนางใส่เกี้ยว เกรงว่าแม้แต่เรื่องพุทราอาบยาพิษ พระนางเองก็คงจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเช่นกัน
สามารถทำให้พวกนางต้องยอมรับชะตาที่ขมขื่นได้
ดี…ดีมาก!
“เมิ้งหยาเติบโตมากขนาดนี้แล้วหรือ เมื่อหลายปีก่อนตอนที่เปิ่นกงเจอเจ้า เจ้ายังเป็นตุ๊กตาตัวน้อยที่เพิ่งจะหัดเดินเตาะแตะอยู่เลย แต่วันนี้เจ้าได้มอบตัวเข้ามาอยู่ในพระตำหนักของอ๋องอวี้แล้ว ที่นั่นแตกต่างจากบ้านที่จากมาโดยสิ้นเชิง อีกทั้งเจ้ายังต้องอดทนต่ออุปนิสัยและรับใช้อวี้เอ๋อร์ให้ดีที่สุด”
ร่องรอยแห่งความโกรธเกรี้ยวสะท้อนผ่านสายตาคมกริบของฮองเฮา
คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะเป็นหญิงสาวเจ้าเล่ห์เช่นนี้
แต่ก่อนคนที่พระนางส่งไปสอดแนมที่จวนเจิ้นหนานโฮ่เคยรายงานว่า หลินเมิ้งหยาเป็นเพียงหญิงสาวโง่เขลาเบาปัญญาและสติฟั่นเฟือน ดังนั้นพระนางจึงนางเลือกมาเป็นหมากตัวหนึ่ง
ทว่าตอนนี้…
เกรงว่าหญิงสาวผู้เติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบคนนี้จะกลายมาเป็นหมากพลิกเกมเสียมากกว่า
ถ้าเช่นนั้นแผนการทั้งหมดที่พระนางได้วางขึ้นมามิสูญเปล่าไปแล้วหรือ?
แรงอาฆาตคละคลุ้งออกมา สำหรับฮองเฮาแล้ว พระนางไม่อาจเก็บผ
