างเมตรล้วนแฝงไว้ด้วยเล่ห์กล หากไม่เดินให้ดีก็อาจจะเหยียบกับดักเอาได้
ตอนนี้เขาได้เจอกับหญิงสาวที่มีจิตใจหยั่งลึกเกินกว่าจะเข้าใจ อีกทั้งนางยังถูกส่งตัวมาอยู่เคียงข้างกายของเขา ไม่รู้ว่าฮองเฮามีส่วนรู้เห็นกับเรื่องนี้ด้วยหรือไม่
“มีคนมา!”
คนหูดีอย่างหลินเมิ้งหยาอยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่ด้านนอก
ราวกับว่ากำลังมีคนเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะกลายเป็นย่องเบา อีกทั้งเสียงก๊อกๆ แก๊กๆ นั้นยังมีลักษณะเหมือนกำลังตั้งใจจะแอบฟัง
อันที่จริงหลงเทียนอวี้รู้ตัวตั้งแต่ตอนที่ปรากฏเสียงฝีเท้าขึ้นแล้ว
ทว่าเขาทำเพียงแค่อยู่เฉยๆ ไม่ขยับเขยื้อน
คิดไม่ถึงเลยว่าหูของหลินเมิ้งหยาจะดีถึงเพียงนี้
ช่างเป็นหญิงสาวที่มีประสาทสัมผัสว่องไว แต่…
นางรู้หรือไม่ว่าคนเหล่านั้นมาที่นี่ทำไม?
คิ้วขมวดเข้าหากัน อยู่ๆ หลินเมิ้งหยาก็นึกถึงปัญหาสำคัญขึ้นมาได้
ในสมัยโบราณเมื่อเชื้อพระวงศ์เข้าห้องหอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ด้านนอกจะต้องมีคนมาคอยแอบฟัง
ส่วนคนที่มาแอบฟังอาจจะเป็นขันทีหรือไม่ก็พวกข้าราชบริพารฝ่ายในทั้งหลาย หน้าที่ของพวกเขาคือฟังการเคลื่อนไหวในค่ำคืนแรกของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว
นี่คนสมัยโบราณคิดอะไรอยู่กันแน่เนี่ย
เรื่องพวกนี้จะปล่อยให้คนนอกได้ยินได้อย่างไร?
นางค่อยๆ เงยหน้าขึ้นพลางชำเลืองมองหลงเทียนอวี้ซึ่งยังคงยืนสงบนิ่งด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย ก่อนที่ความคิดอุกอาจบางอย่างจะเกิดขึ้นในใจ
มือเรียวเล็กสีขาวยื่นเข้าไปจับชุดขอ
