๋อถามอย่างยิ้มแย้ม ใบหน้าไร้เดียงสาน่ารัก
อันหลินเห็นท่าทางแบบนี้ ก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้
ทั้งๆ ที่เป็นปีศาจเฒ่าที่มีอายุไม่รู้กี่หมื่นปี แสร้งทำเป็นหนุ่มน้อยทำไมกัน!
“ลำดับต่อไปพวกเราจะไปตามหาผลึกต้นกำเนิดสีทองกัน เพื่อให้อาจารย์บำเพ็ญเพียรวิชา จำต้องใช้วัสดุนั่น” อันหลินโคลงศีรษะ
เซียวเจ๋อกะพริบดวงตาที่สุกใสปริบๆ แล้วพูดอย่างฉงนว่า “อาจารย์ ผลึกต้นกำเนิดสีทองยี่สิบสามก้อนเมื่อครู่นี้ยังไม่พอหรือ”
“เหอะๆ ไม่พอ! อาจารย์จะรวบรวมผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองหนึ่งร้อยก้อน ตอนนี้ยังขาดอีกยี่สิบเจ็ดก้อน” อันหลินยิ้มบางๆ
“อาจารย์สุดยอด! มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองถึงเจ็ดสิบสามก้อนแล้ว!”
ครั้งนี้เซียวเจ๋อตกใจไม่น้อยจริงๆ ซ้ำยังชมจากใจจริงด้วย
เขารู้ดีว่าที่นี่ขาดแคลนผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองมากแค่ไหน และอันหลินมาที่นี่แค่ระยะเวลาเพียงราวๆ ยี่สิบวัน แต่กลับรวบรวมผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองทั้งสิ้นห้าสิบก้อนแล้ว ผลลัพธ์นี้เรียกได้ว่าน่ากลัว
“คุณชายอันหลิน ยินดีกับท่านที่ได้กลับเป็นเต็มลำ ข้าก็บรรลุสิ่งที่ข้าพึงทำแล้ว ขออำลาท่านแต่เพียงเท่านี้” มีอาโค้งตัวให้อันหลินน้อยๆ รูปร่างเย้ายวน ผิวหนังขาวผ่องดุจดวงจันทร์ยามเหมัน
