ดของเซียวเจ๋อก็ส่องแสงประหนึ่งโลหะขึ้นมาทันที
มันสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างคืนกลับมาแล้ว!
บาดแผลกำลังสมานอย่างรวดเร็ว เกล็ดมังกรที่แวววาวดุจโลหะขยับ สิ่งสกปรกที่เปรอะเปื้อนผิวหนังล้วนถูกสะเทือนกระเด็น
เซียวเจ๋อมองอันหลินด้วยความตื้นตันอีกครั้ง เคารพปานเทพเจ้า
อันหลินพยักหน้าให้เซียวเจ๋อนิดหน่อยแล้วไม่มองมันอีก เหาะตรงเข้าไปในถ้ำหินสีขาว
พวกโคโค่สตีฟชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะได้สติ เริ่มตามหลังอันหลินไป
เดิมทีหลังกำราบมังกรดำสำเร็จมีอาก็ถือว่าปฏิบัติตามคำสัญญาแล้ว แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด นางก็ยังเลือกตามหลังทุกคนอยู่ดี สะกดกลั้นความหวาดหวั่นและความสงสัยในใจไม่ได้จริงๆ
อันหลินไม่รังเกียจที่มีคนคนนี้คอยติดตาม นางให้คำสัตย์ต่อเจ้าแห่งมารแล้วว่าจะไม่ทำร้ายมนุษย์และสมาชิกทีมของอันหลิน หากว่ามีความคิดจะตระบัดสัตย์รากฐานแห่งมรรคาจะพังทลาย สิ่งที่ต้องสูญเสียนั้นมีอารับไม่ได้แน่นอน
ทาเบอร์มองอันหลินด้วยความคลั่งไคล้แล้วถามอย่างสงสัยว่า “ท่านผู้สูงศักดิ์ ท่านเป็นมังกรหรือมีสายเลือดมังกรหรือ”
อันหลินยิ้มบางๆ ไม่ได้ตอบโดยตรง เพียงแค่พูดว่า “ข้าเป็นมนุษย์”
อ้อ ที่แท้ก็มีสายเลือดมังกรที่ยิ่งใหญ่นี่เอง ทาเบอร์กระจ่างแจ้ง
