กครั้ง นางยิ้มด้วยความเบิกบานใจแล้วค้อมตัวคำนับอีกครา “ขอบคุณคุณชายอันหลินที่ช่วยชีวิต!”
ในฐานะที่เป็นฝ่ายอริ อากัปกิริยาแบบนี้ไม่ว่าจะจริงใจหรือเสแสร้งล้วนแต่เหมาะสมอย่างยิ่ง ทำให้อันหลินไม่รู้สึกรังเกียจเลยสักนิด
ผ่านไปอีกระยะหนึ่ง หลี่ว์ต้งปินกับฉินเซิ่งก็รักษาสภาพบาดแผลเสร็จแล้ว จึงลุกขึ้นจากการนั่งสมาธิ
หลี่ว์ต้งปินมองไปทางอันหลินแล้วพบว่าเขากำลังสุมหัวอยู่กับผีดูดเลือดทั้งสามตนอยู่ แม้แต่ทาเบอร์ที่มีเจตนาร้ายก่อนหน้านี้ บัดนี้ก็นอบน้อมกับเขา ช่างเป็นภาพที่สวยงามเหลือเกิน
เขาชะงักไปชั่วขณะ คิดในใจว่าสมกับเป็นวิปริตอันดับหนึ่งแห่งสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแห่สรวงสวรรค์ ถึงขั้นรับผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่าของฝ่ายอริเป็นสมุนแล้ว นี่จะทำลายกฎสวรรค์หรือไง!
ก่อนหน้านี้ยังคิดว่าหากเจออันหลินแล้วจะปกป้องเขาให้ดี
ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายถูกปกป้อง…
ไม่รู้เพราะเหตุใด เขานึกถึงคำพูดที่มังกรดำตัวนั้นเคยพูดขึ้นมาอีกแล้วว่า อันหลินเป็นคนฆ่ามัน…
หลี่ว์ต้งปินไม่กล้าคิดต่อแล้ว จึงเดินไปทักทายอันหลิน
ฉินเซิ่งมองภาพที่ผู้ยิ่งใหญ่ผีดูดเลือด มนุษย์และมารทะเลตะวันตกกลมเกลียวกันก็ชะงักงัน
