อันหลินไม่รู้ว่าชิ้นส่วนสีขาวที่ลอยกลางอากาศคืออะไร แต่มองจากลักษณะก็รู้แล้วว่าชิ้นส่วนนั่นไม่ธรรมดาแน่ๆ
เขากำลังจะลุกขึ้นแล้วดูแลรักษาของสิ่งนั้นให้ดี กลับต้องพบว่าร่างกายของตัวเองถูกกิ่งไม้สีดำที่พิเศษชนิดหนึ่งพันธนาการ กระดิกกระเดี้ยไม่ได้เลยสักนิด
“แย่แล้ว มันอะไรกันน่ะ ทำไมไม่มีแรงเลยสักนิด…”
อันหลินออกแรงขยับเขยื้อน กลับพบว่าไม่มีแรงเลยแม้แต่นิด แม้แต่พลังปราณก็ใช้งานไม่ได้
กิ่งไม้สีดำที่พันรอบกาย และมีหนวดเส้นหนายื่นออกมาข้างนอกเชื่อมต่อกับด้านบนของชิ้นส่วนสีขาว แทรกซึมลงไปในก้อนหินสีดำก้อนหนึ่ง
เสร็จกัน นี่ต้องทำพิธีกรรมชั่วร้ายอะไรบางอย่างแน่…
อันหลินจินตนาการภาพที่ตัวเองกลายเป็นเครื่องเซ่น เลือดถูกดูดจนแห้ง กลายเป็นศพกรังในหัวแล้ว
เขาเบนสายตามองข้างกาย เห็นโคโค่สตีฟ ไมรอนกับเสวี่ยจ่านเทียนก็ถูกกิ่งสีดำพันธนาการเช่นกัน ซ้ำยังไม่ตื่น ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มหวานเยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเข้าไปอยู่ในดินแดนมายาอันสวยงามแล้วเช่นกัน
นอกจากพวกเขาแล้ว อันหลินยังเห็นคนอีกสามคน
ชายผมสั้นสีทองใบหน้าหล่อเหลาที่มีปีกขาวผ่องด้านหลัง สวมห่วงสีทองไว้ที่คอ ชายที่มีมือสีแดงฉานสวมชุดสีดำ รูปร่างกำยำ ผ
