มเกรียนสีทอง และมีผู้หญิงที่กายท่อนล่างเป็นหางปลาสีน้ำเงินสวมชุดสีน้ำเงิน รูปโฉมงามล่มแคว้นแดนสรวง แม้จะหลับตาพริ้มแต่ก็ชวนให้ใจสั่นไหว
อันหลินขบคิด ชายผมสั้นสีทองน่าจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่เผ่าปีกปัณฑูร หญิงที่เหมือนเงือกคนนั้นก็คงจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่เผ่าพันธุ์เงือกทะเลตะวันตก
ส่วนผู้ชายผมเกรียนสีทองคนนั้น…หึๆ ๆ…ต่อไปต้องกลายเป็นคนของเรา!
ตอนนี้พวกเขาก็อยู่ในห้วงนิทราเช่นกัน มองจากตอนนี้แล้ว อันหลินเป็นคนเดียวที่ตื่นน่ะสิ!
“เป็นอย่างที่คาด เราแข็งแกร่งที่สุดอยู่ดี…”
จู่ๆ อันหลินก็ถอนหายใจ ในความไร้พ่ายเจือความโดดเดี่ยว
แต่ทว่าแข็งแกร่งแล้วมีประโยชน์อะไร ก็ดิ้นไม่หลุดจากกิ่งไม้นี่อยู่ดี
อันหลินไม่คิดว่าตาแก่ชุดแดงที่ดูเหมือนตัวประกอบจะกลายเป็นบอสที่น่ากลัวที่สุด จับกุมตัวผู้ยิ่งใหญ่มากมายปานนี้เงียบๆ โดยไม่มีสาเหตุทั้งอย่างนี้…
พวกเขากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่
อันหลินคิดว่ามันไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือรีบไปจากที่นี่
“นี่! เสี่ยวเทียน รีบตื่นเร็วเข้า!”
อันหลินไม่กล้าตะโกนเสียงดัง ทำได้แค่ขานเรียกเบาๆ ไม่หยุด
“เสี่ยวเข่อ! เสี่ยวไม่! รีบตื่นเร็ว!”
“โคโค่สตีฟ ไมรอน! เลิกนอนได้แล้ว รีบตื่นเร็ว!”
คนที่นอนหลับ
