นโลกใบนี้กลับไปยังโลกเดิมของเจ้า”
อันหลินได้ฟังก็ตกใจ แต่จากนั้นก็เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นมา
พูดราวกับเป็นความจริงงั้นแหละ พวกเขาบอกว่ามีสองทางเลือกก็มีแค่สองทางเลือกหรือไง
อันหลินไม่มีทางเชื่อหรอก เขายังมีไพ่ตายอีกใบที่ยังไม่ได้ใช้
วิชาจิตอนุมาน!
ดวงดาวนับไม่ถ้วนฉายวาบในดวงตาอันหลิน สุดท้ายก็สะท้อนภาพของดินแดนผืนนี้
คลื่นไร้สีเริ่มกระจายตัว สะท้อนทุกรายละเอียดของดินแดนทั้งผืนในดวงตา ข้อมูลล้นหลามเริ่มทะลักเข้าสู่สมอง ทั้งสมเหตุและไม่สมเหตุ…
สีหน้าของชายชุดแดงทั้งสองต่างก็เปลี่ยนไป
ในตอนนั้นเอง พสุธาก็ปริแตกทันใด
อันหลินกระโดดขึ้นแล้วพุ่งสู่ยอดหอคอยสีดำประหนึ่งขีปนาวุธ
พลังปราณอนธการปะทุในพริบตา กระบี่พิชิตมารโอบล้อมด้วยแสงอัสนีทองอนัตตาแล้วตวัดลงฟันหอคอยสีดำ!
ตำแหน่งที่แสงสีขาวระยิบระยับบนยอดของหอคอยสีดำถูกกระบี่แสงอัสนีโจมตีโดยพลัน การโจมตีของระเบิดอัสนีสีทองทำให้ท้องฟ้ายามราตรีกลายเป็นสีทอง
ประชาชนมากเหลือคณานับในเมืองฉีโหลวหันมองหอคอยสูง มองแสงสายฟ้าสีทองนั่นด้วยใบหน้าที่ฉายความตะลึงและฉงนสนเท่ห์
ณ เรือนหลานหลิน มู่อวี่เตี๋ยกุมมืออันหมิงชวน ยืนจ้อ
