ล่ะ บอกชื่อของเจ้ามาแล้วข้าจะไปทันที”
ผีดูดเลือดสาวกลั้นน้ำตา จดจ้องอันหลิน
อันหลินพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ข้าชื่ออันรื่อเทียน!”
“อันรื่อเทียนหรือ…” ผีดูดเลือดสาวพึมพำกับตัวเอง “นำความสงบมาสู่ใต้หล้า โดดเด่นประหนึ่งดวงตะวัน กว้างขวางประหนึ่งนภาลัย…เป็นชื่อที่ดี!”
อันหลินตัวเซ
ให้ตายสิ! อันรื่อเทียนตีความแบบนี้หรือไง!
“ข้าชื่อโคโค่สตีฟ” ผีดูดเลือดสาวพูดยิ้มๆ “อันรื่อเทียนแล้วพบกันใหม่!”
อันหลินกลอกตา ใครจะไปสนใจล่ะว่าผู้หญิงคนนี้ชื่ออะไร ยังจะมาโคโค่สตีฟอีก แค่ระดับความหน้าด้านนี้แม้แต่นักแสดงมือหนึ่งยังแสดงสู้นางไม่ได้เลย!
เห็นอันหลินเงียบ แถมยังทำหน้าเหลืออด ใบหน้าของโคโค่สตีฟก็หม่นหมองลง แต่ก็ยังฝืนหัวเราะออกมาก่อนจะโบกมืออำลา
ไม่ง่ายเลย ในที่สุดผู้ยิ่งใหญ่ตนนี้ก็ไปได้สักที
เมื่อเห็นโคโค่สตีฟเหาะไปไกลแล้ว เสวี่ยจ่านเทียนก็พุ่งใส่อันหลินอย่างตื่นเต้น “นายท่าน ท่านเปลี่ยนชื่อแล้วหรือ ต้องบอกว่าชื่อของท่านมีวิสัยทัศน์อย่างยิ่ง! เราเป็นคนประเ เภทเดียวกันจริงๆ ด้วย!”
อันหลินหัวเราะหึๆ “ใครเป็นคนประเภทเดียวกับเจ้ากัน เจ้าเป็นสัตว์ ไม่ใช่มนุษย์!”
เสวี่ยจ่านเทียนกะพริบดวงตากลมโตอย่างงุนง
