ำลายมัดตัวพวกมันไว้ในที่สุด ด
“ถูกต้อง ศรพุทธะปราบมารเป็นเวทมนตร์สกัดกั้น ภายในครึ่งชั่วโมงนี้พวกเจ้าจะสูญเสียพลังทั้งหมด อีทั้งยังไม่สามารถใช้พลังลมปราณได้อีกด้วย” กระโปรงสีชมพูของหลิวฉู่ฉู่พลิ้วไหว นาง งกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ฟุ่บ!
วิญญาณเหมันต์ร่วงกราวราวกับเกี๊ยวที่หล่นลงในหม้อต้ม พวกมันร่วงหล่นลงบนพื้น จากนั้นก็เกลือกกลิ้งไป…
เมื่อหลิวฉู่ฉู่เห็นวิญญาณสัตว์เหมมันต์ขนสีขาวปุกปุยเหล่านี้กลิ้งขลุกๆ นางก็ไม่อาจข่มสีหน้าสำรวมอาการไว้ได้อีก นัยน์ตาทั้งสองข้างเปล่งประกายระยิบระยับ
“ว้าว! ตัวนี้ของข้า!”
นางเหาะเข้าไปอุ้มเสวี่ยจ่านเทียนเอาไว้ ใบหน้ารูปไข่ที่อ่อนนุ่มซุกลงบนก้อนกลมๆ ขนนุ่มลื่นปุกปุย นางเอาหน้าถูไถไปมาไม่หยุด เป็นสัมผัสที่ยอดเยี่ยมมาก!
อันหลินเองก็เหาะเข้าหาเสวี่ยจ่านเทียนเช่นกัน ไม่มีเหตุผลอื่นใด เหตุผลเดียวคือเสวียจ่านเทียนรูปร่างกลมดิ๊กที่สุด ขนนุ่มลื่นเป็นเงางามที่สุด อีกทั้งยังมีนัยน์ตาที่กลมโตท ที่สุดด้วย น่ารักชวนหลง!
มือข้างหนึ่งของเขาลูบคลึงเนื้อตัวกลมดิ๊กของวิญญาณสัตว์เหมันต์ไม่หยุด มืออีกข้างหนึ่งลูบคลึงปีกขนาดจิ๋วของมัน
“เอ๊ะ! ถึงจะเป็นวิญญาณสัตว์เหมันต์ แต่ทำไมลูบ
