ียงยืนเรียงแถวอย่างว่าง่าย แสดงท่าทีว่าตามแต่ท่านเผ่าพันธุ์ มังกรจะบัญชา
“พวกเจ้าเล่าให้ข้าฟังสิว่าดินแดนภายนอกเป็นอย่างไร การพังทลายของแผ่นดินเราจบลงหรือยัง” ชายเผ่าพันธุ์มังกรถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ถ้าโลกที่เจ้าหมายถึงคือแดนโบราณบรรพกาล ถ้าการพังทลายของแผ่นดินยังไม่จบลง ปัจจุบันมีแผ่นดินที่เหลือยู่ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์แล้ว ผ่านไปอีกนับหมื่นปี ท่ามกลางความโกลาหลอาจดับ บสูญไปตลอดกาล” หลิงอิ่งแกว่งไกวหนวด เล่าในสิ่งที่เขารู้ทั้งหมดออกไป
ชายเผ่าพันธุ์มังกรนิ่งเงียบไม่พูดจาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเล็กน้อย “แดนโบราณบรรพกาลอย่างนั้นหรือ…ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่อีกดินแดนหนึ่ง? จริงด้วย พว วกเจ้าอายุน้อยมากขนาดนี้ สภาพแวดล้อมด้านนอกไม่อาจกำเนิดสิ่งมีชีวิตที่ปกติได้ ส่วนพลังชีวิตของพวกเจ้าก็ไม่ได้รับสิ่งปนเปื้อน ชัดเจนว่าพวกเจ้าไม่ได้กำเนิดขึ้น ณ ดินแดนแห่งนี้ …”
“ท่านผู้อาวุโส ถ้าเช่นนั้นท่านเล่าให้พวกข้าฟังได้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดดินแดนแห่งนี้ถึงได้แปรเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ได้” หลิวฉู่ฉู่ถามด้วยความอยากรู้
นางไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า ณ แดนโบราณบรรพกาลจะมีพลังตื่นรู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ในเวลานี้ได้
