ล็กคอดราวกับงูน้ำ โอบรัดได้ถนัดยิ่ง
มือทั้งสองของจงหลี่หางออกแรงดึงหนวดแมงกะพรุนที่โอบรัดเอวเขาไว้ แต่กลับพบว่าหนวดของแมงกะพรุนแข็งแกร่งทรหดยิ่ง อีกทั้งยังมีพละกำลังที่มหาศาลมาก จนไม่อาจจะดึงออกได้ แม้แ แต่กรงเล็บที่แหลมคมก็มิอาจทำให้บาดเจ็บ
ดินแดนพิศวงบัดซบ…ถ้าไม่มีพลังสกัดกั้นแบบนี้…
จงหลี่หางเงียบขรึม เขาไม่ใส่ใจกับหนวดของหลิงอิ่งที่โอบรัดตัวเขาอีก วิ่งไปยังหนทางเบื้องหน้าอย่างสุดพลังต่อ
เป้าหมายของเขาคือผลึกหินต้นกำเนิด จบเรื่องนี้แล้วค่อยคิดบัญชีภายหลัง!
ด้วยเหตุนี้จอมมารทั้งสองจึงได้กลายป็นม้าลากรถที่ลากหลิงอิ่งขณะวิ่งไปด้วย
ความรู้สึกของหลิงอิ่งในตอนนี้เรียกว่าตื่นเต้นดีใจ หนวดของเขาแทบจะก้าวย่างอยู่บนพื้นดินแล้ว
เป็นความรู้สึกดีอย่างหนึ่ง มีคนลากเขาไป ราวกับกำลังเหาะเหิน!
หงโต้วที่วิ่งล่อห้อตะบึงอยู่หน้าสุด ห่างจากผลึกหินต้นกำเนิดไม่ถึงสองร้อยเมตรแล้ว
เขาไม่เคยสัมผัสมากับรสชาติของความสำเร็จเช่นนี้มากก่อน
ไม่ว่าจะเป็นศิษย์พี่หลิงอิ่งผู้เย็นชายิ่ง หรืออันหลินอัจฉริยะสงคราม หรือจะเป็นจอมมารที่มีกายแข็งแกร่ง ต่างก็ถูกทิ้งอยู่เบื้องหลังทั้งหมด!
ชั่วขณะนี้ทุกคนต่างก็ต้องมองท่
