นชอบความรู้สึกในการวิ่งอย่างสุดพลัง…” นัยน์ตาที่กลมโตของหลิวฉู่ฉู่หรี่ลงเล็กน้อย ใบหน้าที่งดงามปราณีตอาบเอิ่มไปด้วยความพึงพอใจ
สิบนาทีผ่านไปโดยไม่เนื้อรู้ตัว อันหลินยังคงวิ่งอย่างสุดพลังแรงกาย แต่ในด้านของความเร็วนั้นกลับคาดไม่ถึงว่าจะตีตื้นหงโต้วไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ผลึกหินต้นกำเนิดของเขาจึงตกอยู ในอันตรายอย่างหนัก…
ทีน่าอยู่อันดับที่สอง ห่างจากหงโต้วเพียงไม่กี่สิบเมตร ถึงแม้ว่าทุกย่างก้าวของเธอจะสั้นมาก แต่อัตราความเร็วกลับไวกว่าคนอื่นมากกว่า
กล่าวโดยสรุปคือ เธอไวกว่าหงโต้วเล็กน้อย แต่ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะแซงหน้าไปยังผลึกหินต้นกำเนิดสีทองก่อนหงโต้ว
หลิวฉู่ฉู่อยู่อันดับที่สาม ไล่หลังทีน่าด้วยระยะห่างห้าเมตร
อันหลินอยู่อันดับที่สี่ ไล่หลังหลิวฉู่ฉู่ด้วยระยะห่างหกถึงเจ็ดเมตร
หลิงอิ่งอันดับที่ห้า ไล่หลังอันหลินด้วยระยะห่างไม่กี่สิบเมตร...
ถึงอย่างไรเสียหลิงอิ่งก็หมดหวังไปแล้ว เขาคิดแค่ว่าจะควานเก็บผลึกหินต้นกำเนิดสีขาวสักจำนวนหนึ่งก็พอ
ทันใดนั้นม่านแสงสีน้ำเงินก็พลิ้วไหว ผู้แปลกหน้าทั้งสองปรากฏกายขึ้น ณ ดินแดนแห่งนี้
บนศีรษะมีเขาสองเขา นัยน์ตาทั้งคู่แดงฉาน ผู้หญิงใบหน้างดงามเพริศพริ้งมอ
