นภัยคุกคามกับพวกเรา พวกเราประหยัดพลังงาน เหาะไปด้านหน้ากันเถอะ”
ช่วงเวลาที่เขาใช้พลังปราณอนธการค่อนข้างสั้น ด้วยเหตุนี้ระยะเวลาของผลข้างเคียงจึงไม่นาน ผ่านไปครู่เดียวก็ฟื้นฟู
ทีน่าพาอันหลินเหาะลึกเข้าไปในทิวเขาอันไกลโพ้นอย่างต่อเนื่อง หมายอยากหาสถานที่ที่พักผ่อนได้
แต่เมื่อเหาะเข้าไปลึกเรื่อยๆ พวกเขากลับพบว่าดูเหมือนจะอันตรายมากขึ้นทุกที
แผ่นดินจะปล่อยม่านพิษรูปแบบต่างๆ แมลงมีพิษนานาชนิดเช่นแมงมุมยักษ์ แมงป่องหรืองูยักษ์เลื้อยคลานบนพื้น
พวกมันล้วนมีลักษณะพิเศษนั่นก็คือ ผิวหนังล้วนมีขนสีดำที่สะดุดตา ขนดำเหล่านี้เป็นดั่งหมึกดำที่ดูดดึงแสงสว่าง ยากแท้หยั่งถึงภายใต้การส่องสะท้อนของแสงอาทิตย์
สัตว์มีพิษเหล่านี้ล้วนอันตรายอย่างยิ่ง จะพ่นพิษใส่ทีน่ากับอันหลินที่อยู่บนท้องนภา
พลังงานของทีน่าก็ผลาญไปมากโขแล้วตอนที่ข้ามดินแดนหนาวเหน็บ บัดนี้นางยังต้องแยกสมาธิมาหลบหลีกการโจมตีเหล่านี้อีก ในใจจึงอดหงุดหงิดไม่ได้
จากนั้นแร้งเปลวไฟ ค้างคาวแดงกระหายโลหิต อินทรีปีศาจ…สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวนานาชนิดถาโถมเข้ามาหาทีน่า
“ฮือ…ทำไมสิ่งมีชีวิตของโลกใบนี้ถึงได้น่ากลัวปานนี้ ทำไมพวกมันถึงได้ตัวใหญ่ขนาดนี้ แข็งแกร่งเช่นน
